07-02-15

ESTHER

 

 

imagesGPJWIPBT.jpg

 

 

Meditatie

 

 

 

Lezen; Esther 10 vers 3

 

 

De Jood Mordechai immers kwam op de tweede plaats, na koning Ahasveros. Hij stond in hoog aanzien bij de Joden en de menigte van zijn broeders was hem goedgezind, want hij zocht het beste voor zijn volk en sprak tot welzijn van heel zijn nageslacht.

 

 

In een bedreigende situatie vol geweld en terreur was er een persoon die sprak in het belang van de onderdrukte minderheid: zo was het in de tijd van koningin Esther. Hij zocht wat het beste was voor zijn volk en sprak tot welzijn van de jongere generatie. Tot op de huidige dag vieren de joden het Purimfeest dat deze geschiedenis herdenkt.

 

Het opkomen voor de minderheid is een nobele taak maar roept weerstand op. De minderheid immers dient zich te conformeren naar de meerderheid; zo gaat dat in een democratie. Ondanks de weerstand behoudt Mordechai het nobele karakter van zijn roeping. Hij laat zich niet misleiden door grove taal, spot of geweld. De zuiverheid waarmee hij ijvert voor zijn zaak maakt hem groot in aanzien en invloedrijk in de politiek.

 

Het is duidelijk dat elke minderheidsgroepering in onze samenleving van godsdienstige aard, politieke of sociale aard het zwaar heeft. De tolerantie ten aanzien van de minderheid is ver te zoeken en de drang om uit te bannen is groot. Elke vorm van zichtbare uitingsvormen waarmee de minderheid zich wil presenteren wordt niet geaccepteerd.

 

Waar zijn de Mordechais van onze tijd? Wie durft nog te spreken in het belang van de kleinen onder ons. Wie neemt het op voor hen die in religie, geaardheid, politieke voorkeur, huidskleur of-wat-dan-ook een minderheidspositie inneemt? Is er nog nobelheid, fatsoen en oprechtheid in de ijver voor hen die afwijken van de meerderheid?

 

Geweld, terreur en politieke machtsmisbruik is van alle tijden. Ook vandaag! Publieke spot, openlijk geweld en stille vernedering maken de minderheden in onze samenleving angstig en onzeker. Het belang van het boek Esther wijst ons niet op deze vormen van geweld of diplomatiek schaakspel; het wijst ons op de oprechtheid waarmee een samenleving minderheidsgroeperingen beschermen moet. Dat een maatschappij behoefte heeft aan mensen die het vertrouwen winnen en daarmee onbegrip en angst wegnemen. Mensen die met liefde spreken in het belang van de kleinen.

 

Tussen Perzie (475 vC?) aan de ene kant en Parijs (2015) aan de andere kant ligt Golgotha. Jezus van Nazareth leert ons te zoeken naar wat het beste is en te spreken tot welzijn van onze naaste. Zonder enige vorm van geweld, spot of minachting doet Hij zijn werk. Meer dan Mordechai is Hij; spreker voor de kleinen, de verdrukten, de minsten. In een wereld waarin angst regeert en groeperingen elkaar verdacht maken. In een samenleving waarin een pen scherper kan zijn dan het mes. Hier en nu, in het midden van alle geweld en onrecht is Hij: de Zoon van God, Christus. Niet alleen leren wij van Hem de weg van verdraagzaamheid, liefde en vergeving. Hij is het ook!

 

Mordechai sprak en handelde in het belang van Israel zonder daarbij het belang van de anderen in de samenleving te schaden. Meer dan dat waren kruis en opstanding in het belang van Israel en de volken. Laten wij spreken en handelen in het belang van Gods koninkrijk van vrede en gerechtigheid zonder daarbij anderen te schaden en onze naaste te kort te doen.

 

 

 

Onze zieken

 

 

 

Telkens moet in het kerkblad een lange periode worden overzien waardoor de gegevens niet erg actueel zijn; in de periode die achter ons ligt waren enkele van onze gemeenteleden voor korter of langer opgenomen in het ziekenhuis. We denken ook aan mw. Jutta Simon die ongelukkig ten val kwam maar tot op heden nog altijd het voorrecht geniet thuis te mogen en kunnen zijn. De hulp van de familie en de professionals maken dat mogelijk, daarvoor is veel dankbaarheid. We wensen Jutta veel sterkte. Nog altijd blijft Paul Debeuf aan huis gebonden, uitstapjes zijn niet altijd mogelijk en zeker niet voor langere tijd. De dokter is nog niet geheel tevreden en de conditie blijft matig. Toch zit Paul graag aan de keukentafel voor een babbeltje en de nieuwtjes van de kerk. We wensen Gods sterkte en hoop voor de nabije toekomst. Harry Houbrechts zal in de komende periode voor een operatie aan de knie in het ziekenhuis zijn en volgens verwachting daarna in revalidatie. We hopen en bidden dat het voorspoedig zal zijn en herstel snel zal komen. In Kuurne denken we ook aan Jacqueline Bauwens in een zwakke gezondheid. Veel medicijnen kunnen niet verhinderen dat regelmatig gevallen wordt. Toch is er veel geloofskracht om weer op te staan, met hulp van anderen en het meest de hulp van de Here God. We wensen Pol en Jacqueline sterkte.

 

 

 

Kunst in de Kerk

 

We maken u graag attent op de nieuwe folders in de kerk; daarin leest u enige informatie over de achtergrond en de identiteit van onze gemeente, bovendien wordt daarin een uitleg gegeven van de kunst in de kerk van de hand van Annemie. Deze folders worden vooral uitgereikt op de open dagen waarbij we zeer gelukkig zijn met een steeds toenemend aantal bezoekers.

 

 

 

Nieuwjaarsreceptie Burgemeester en Schepenen

 

De eer viel mij ten deel om namens de geestelijke overheden een woordje te richten tot Burgemeester en Schepenen. Verwijzend naar de actualiteit van Parijs en Verviers deed ik een appel op de geestelijke overheid elke vorm van geweld in naam van God of godsdienst af te wijzen. Kerken hebben de roeping de blijde boodschap te verkondigen en moskeen dienen huizen te zijn van vrede. Waar de godsdienst deze taak niet waar maakt verliest zij de relevantie voor de samenleving. Godsdienst heeft wel degelijk een meerwaarde en dient een maatschappelijk belang; samen vormt zij een omvangrijk netwerk en een vangnet voor hen in nood. Onze burgemeester sprak in reactie enkele hartverwarmende woorden tot de geestelijke overheid welke getuigde van de bereidheid om op politiek niveau Kerk en Moskee volkomen serieus te nemen en ondanks de nodige besparingen te ijveren voor haar plaats in de stad Roeselare. Nadien hebben we onderling nog een moment geborreld en was een aangename ontmoeting.

 

 

 

Oecumene

 

Na ruim een jaar in Roeselare merk ik dat voor de predikant van de protestantse kerk en zijzelf een taak is weggelegd in de lokale oecumene. Deze vormen van ontmoeting en samenwerking worden zorgvuldig voorbereidt. Telkens proberen wij elkaar recht te doen in de diversiteit en verschillende opvattingen rondom Schrift en Belijden. Thans vinden gesprekken plaats met Deken Desmet, het bestuur van de Bremstruik en andere organisaties en initiatieven. Daarbij zoeken we naar raakvlakken en uitdagingen om in een gezamenlijk ideaal met elkaar in gesprek te gaan. Zowel Deken Desmet als ondergetekende merken dat onder kerkleden vooral veel onbekendheid en onjuiste voorlichting de reden is van weerstand en desinteresse. Dat vinden we erg jammer. Gelukkig merken we vooral onder de Rooms-Katholieken het verlangen om meer van ons protestanten te leren. Langzaam maar zeker dringt daar de beschamende verlegenheid over het verleden door; de tijd van minachting, spot en discriminatie is voorbij. Steeds meer ziet de lokale Rooms-Katholieke kerk de noodzaak van de bestudering van de Schriften en de verdieping van een persoonlijk geloof. Vragen daaromtrent aan ons maken ons weer bewust van de kernpunten van de reformatie; Sola Scriptura, Sola Gratia...

 

 

 

Gebedskring

 

Te vaak bleef belangstelling voor de gebedskring uit en waren niet meer dan 1 of 2 deelnemers. Inderdaad werd nog wel eens geschoven met tijd en datum maar dat neemt niet weg dat de meerwaarde van een gebedskring wordt betwijfeld. Het is een christen gegeven op welk tijdstip dan ook en waar dan ook, alleen of samen, hard-op of in het hart in gebed te gaan. Indien blijkt dat het voor gemeenteleden niet haalbaar is daartoe op vrijdagavond samen te komen dan wil dat nog niets zeggen over de werking van het persoonlijk gebed. Toch kan het christenen bemoedigen en versterken om dat samen (al dan niet actief) te doen. Daartoe wil de kerkenraad graag de gelegenheid geven. Middels de wekelijkse nieuwsbrief wordt u op de hoogte gehouden van tijd en datum. We zouden het fijn vinden als zich enkele deelnemers melden maar wij wanhopen niet als blijkt dat het beter is te stoppen.

 

 

 

Goede Vrijdag

 

Op D.V. Goede Vrijdag 3 april zal net als vorig jaar een eredienst worden gehouden om het sterven van de Heiland te gedenken. Ook dit jaar proberen we de bijdrage van een koor te realiseren zodat de dienst wordt opgeluisterd met passende muziek en koorzang. Deze dienst zal vooral een sober en eenvoudig karakter hebben, we staan immers stil bij het uur van duisternis dat kwam over de aarde op het ogenblik dat Christus Zijn doodstrijd heeft gestreden. Toch laten we de duisternis van die avond doorbreken met een lichtstraal van Pasen. Wij kunnen het sterven van Christus niet gedenken zonder daarbij ook de Opstanding te laten klinken. Goede Vrijdag zal daarom een stil verlangen koesteren naar Pasen.

 

 

 

Pasen

 

In de morgen van eerste paasdag ontmoeten wij elkaar rondom de blijde boodschap. Direct bij de aanvang van de dienst zingen wij onze lofliederen en verheugen ons in de Opstanding van Christus. In deze dienst zullen onze eigen jongeren en kinderen voor ons zingen en tevens de dames met hun eigen repertoire. Nadien drinken we koffie en thee en enkele dames zullen worden gevraagd een paastraktatie te verzorgen. Paashaas, paasei, paasbrood, paasrijst... Jose en Memu zullen de paasmaaltijd aansturen.

 

 

 

Bestuursraad

 

Een beetje aan de waarneming onttrokken zijn de werkzaamheden van de het bestuur. Veelvuldig wordt overlegd op stad over de begroting en de plannen voor het onderhoud van de kerk. De stad legt ons een flinke besparing op die merkbaar zal terugkomen in de begroting. Uitgaven  zullen moeten worden teruggedrongen en heroverwogen. Zuinigheid en vlijt... We hopen toch in de toekomst enkele noodzakelijke investeringen te kunnen doen, wellicht in afgeslankte vorm. Tevens is de bestuursraad volop bezig met de advocaat over de bestemming van de tuin achter de kerk. Enig graafwerk in het verleden van ons kerkgebouw en de gemeente was noodzakelijk. Daarbij moest naast juridische deskundigheid ook gezocht worden naar iemand met de beheersing van de franse taal omdat veel documenten uit het verleden zijn opgesteld in het Frans. Het dossier is nog altijd niet geheel compleet. We zijn dankbaar met de steun van de stad Roeselare!

 

 

 

 

 

10:42 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17-12-14

KERSTGROET

 Namens de Kerkenraad, het Bestuur en de VZW wensen we de Protestantse Kerk en alle leden en gasten een gezegende kerst en gelukkig Nieuwjaar. We bidden toe dat we in 2015 op vruchtbare wijze op elkaar betrokken zullen zijn en met zegen onze dienst in de samenleving zullen verrichten.

IMG_3524.JPG

Overdenking

 

Leviticus 23 vers 1; 
Spreek tegen de Israëlieten en zeg tegen hen; De feestdagen van de Heere, die u moet uitroepen, zijn heilige samenkomsten.

 

Met deze (en andere) woorden is het volk Israël opgeroepen om feestdagen te houden. Dat wil zeggen de momenten en gebeurtenissen die God heeft uitgekozen te gedenken en te vieren. Mozes heeft er een dagtaak aan gehad om er op toe te zien dat de Israëlieten daadwerkelijk deze feestdagen praktiseerden. Bovendien staan de eerste boeken van Mozes vol met regels en voorschriften hoe en wanneer deze feesten gehouden moeten worden.

 

Teveel feestplezier brengt schade aan de economie. De reformatoren hebben voor de protestantse kerk het aantal feestdagen drastisch terug gebracht. Al die feestdagen brachten alleen maar luiheid voort. Tijdens kermissen en markten daalde de zeden van de mensen. Het ware beter dat het volk met werk en spaarzaamheid werd bezig gehouden; dat kwam de economie ten goede en ook het kerkelijk leven kwam daarmee tot bloei. Vooral in de noordelijke Nederlanden is de Gouden Eeuw een periode van veel werken en weinig vertier: er moest gewerkt worden tot eer van God en tot verrijking van de handel.

 

In West Europa lijkt vandaag welvaart en feesten wel samen te gaan. De maand december staat vol met vrije dagen en feestdagen en in geen andere maand wordt zoveel uitgegeven aan kadootjes, eten en luxe kleding. Sinterklaas, Kerst en Nieuwjaarsdag zijn momenten om geld uit te geven; feesten kost geld. Geen enkel bezwaar! Helaas is ons land ergens in deze ontwikkeling vergeten om ook nog betekenis te geven aan de feesten, anders dan waarom ze nu bekend staan.

 

Mozes spreekt in opdracht van God over feestdagen als heilige samenkomsten. De reformatoren hadden het belang om weer opnieuw heiligheid aan de feesten te verbinden en de mensen samen te doen komen. Daar hoeft de feestvreugde niet minder om te zijn! Kerst en Nieuwjaar mogen momenten zijn van vrolijkheid en feestvreugde; maar als wij zijn vergeten waartoe deze feesten werkelijk zijn wat vieren wij dan eigenlijk?

 

De geboorte van Christus is alle feest waard. Maar als de wereld is vergeten dat de geboorte van Christus een daad is van Liefde en Zijn komst een komst van Vrede is… De christelijke kerken hebben de urgente taak om de onwetende feestvierders de rijkdom van het feest te vertellen. En Christenen hebben de taak om op de dag welke door God is uitgeroepen als een feestdag ook trouw te zijn in de samenkomsten van de gemeente. (dus ook zondag)

 

Veel vrije dagen en feestdagen verheugen ons; maar zal het ook God tot een verheuging zijn? Dat wij in Heiligheid onze dagen vieren; dat is dankbaar en tot eer van God, met vreugde om de grote Liefde die Hij ons geeft. Hij kijkt niet met verbazing naar de stad Roeselare als zij zich in feeststemming brengt. Veeleer met geduld en waakzaamheid of er ergens onder de feestgangers ook nog iemand is die de boodschap verstaat. Daarin hebben wij een taak.

 

Onze zieken

 

Bij het schrijven van dit artikel verblijft Harry in het ziekenhuis in Kortrijk. Met hopen en bidden verwachten wij dat hij snel weer thuis zal zijn bij het verschijnen van het kerkblad. Nadat Harry voor een kort ogenblik onwel was geworden is hij ongelukkig gevallen en heeft daarbij een nekwervel beschadigd. Omdat eerst nog onduidelijk was wat gebeurde, ontstond enige paniek en gelukkig was de ambulance snel ter plaatse. In het ziekenhuis kon een geruststellende boodschap worden gebracht. Hiermee werd opnieuw de last verzwaard op de schouders van die zojuist getrouwde echtpaar. In de afgelopen periode hebben zij veel moeten verwerken! Toch is er standvastig geloof om te blijven vertrouwen op de Heere en Hem om zijn nabijheid te blijven bidden. We hopen dat Harry (naar zijn eigen wens en verlangen) weer snel zijn taken kan oppakken in de gemeente. Evenwel is de gemeente geleerd hoe zwak zij is als enkelen veel dragen en velen slechts weinig. We bidden Harry een voorspoedig herstel toe.

 

 

 

Adventsproject Kindernevendienst

 

Deze weken bereiden de kinderen van de kindernevendienst zich voor op de kerst. We maken opnieuw gebruik van de methode Vertel het Maar. Dit jaar zien we een hart verschijnen op het bord voor in de kerk. Het hart van Gods liefde voor de wereld waarmee Hij Zijn Zoon aan ons gegeven heeft. De kinderen leren hoe we de werkelijke liefde kunnen ontdekken en zichtbaar kunnen maken in de wereld. We zijn blij en dankbaar dat enkele gemeenteleden het project willen ondersteunen.

 

 

IMG_3498.JPG

 

 

Kunst in de Kerk

 

Eindelijk heb ik beet; dat wil zeggen dat een van onze gemeenteleden het heeft zien zitten om enkele schilderijen te vervaardigen ter verfraaiing van ons kerkgebouw. Het zal een drieluik worden dat verwijst naar de roepende Christus die mensen nodigt uit het duister naar het licht. En een drieluik waarin wordt verwezen naar Gods trouw aan deze wereld. De kunstwerken zijn afgestemd op de omgeving (kerkgebouw) en het doel waarvoor zij hangen (inspiratie en meditatie). We hopen op een mooi resultaat.

 

 

 

Dameskoor

 

Enkele dames in de gemeente hebben het initiatief genomen om een klein zangkoortje op te richten. We moeten nog afwachten of het voor langere termijn is of voor slechts enkele keren. De dames zijn enthousiast en de muziek is mooi. Medewerking verlenen Maaike en Sabastiao. Wilt u meer weten vraagt u dan Memu.

 

 

 

Kerstfeest

 

D.V. 25 december vieren we kerstfeest net als anders is na de dienst een multiculturele kerstmaaltijd. De dienst begint om 16.00 uur en aansluitend brengen we de kerkzaal in gereedheid voor de maaltijd. Op Woensdag zal gelegenheid zijn om indien nodig gerechten of drank naar de kerk te brengen. Om te voorzien in voldoende afwisseling en verscheidenheid in de gerechten kunt u vragen aan Jose of Memu. Zij houden het overzicht. Iedereen is welkom om iets lekkers te maken en mee te nemen naar de kerk. Het kleine en het grote wordt gelijk gewaardeerd! Onverwacht of aangekondigd; alles kan en mag!

 

 

 

Kerstgave

 

Ook dit jaar wordt uw kerstgave gevraagd; dit is een onderneming van de VZW! De VZW heeft een diaconale taak in de gemeente en draagt de zorg voor de verdeling van geld onder hen die het nodig hebben. De VZW draagt bij aan landelijke acties van de kerk en lokale acties van onze eigen gemeente. De VZW heeft de verantwoordelijkheid om op christelijke wijze (dat is getuigend van liefde en onvoorwaardelijke barmhartigheid) bij te dragen aan het welzijn van allen in nood, armoede of eenzaamheid. De VZW zorgt niet alleen voor koekjes en snoepjes, maar haar taak getuigt van geloof en overgave. We hopen dat u dit werk met uw gave zult ondersteunen.

 

 

 

Examenperiode

 

Veel van de jongeren en met name in onze gemeente zijn deze periode volop actief met de voorbereiding op de examens. We wensen ze rust en wijsheid en hopen met ze op een goed resultaat.

 

 

 

 

Synodevergadering

 

Onlangs werd door de VPKB haar synodevergadering gehouden. Uw predikant was daar voor een moment te gast en werd geïntroduceerd in de vergadering. Bovendien was daar ouderling Harry als afgevaardigde vanuit onze gemeente en het district Oost en West Vlaanderen. Het was een opbouwende en belangrijke vergadering waarbij de diversiteit van ideeen en meningen op goede wijze op elkaar werden afgestemd. Onderstaand treft u de boodschap van de synode waarin wordt teruggekeken met dankbaarheid.

 

 

 

Boodschap van de Synodevergadering 2014

 

De Synodevergadering van de VPKB kwam samen in Vaalbeek op 15 en 16 november 2014.

 

Op zaterdag werd nagedacht en gedebatteerd over de toekomst van de VPKB aan de hand van het document van de werkgroep “Eigentijds Kerk-zijn”. De Synodevergadering was zeer enthousiast over het geleverde werk en velen ervoeren het als een nieuwe wind, nodig om de Kerk nieuw leven in te blazen. Er werd een belangrijke beslissing genomen, die onze districten en gemeenten op de weg moeten zetten om zich aan te passen aan de huidige tijdsgeest. Er wordt gedacht aan het creëren van bijzondere ambten die moeten helpen om de Kerk te vitaliseren en te versterken om beter te kunnen voldoen aan de verwachtingen van de huidige samenleving. Een grotere bekendheid in de media en de sociale netwerken is daarbij noodzakelijk. Het gaat dan ook om een oproep aan ons allen om mee te helpen aan dit vernieuwingsproces.Dezelfde bezorgdheid klonk ook door in de toespraken van de vertegenwoordigers van de zusterkerken in Nederland (Protestantse Kerk Nederland) en het Rijnland (Duitsland – Evangelische Kirche im Rheinland). Wij mochten op de Synodevergadering eveneens vertegenwoordigers ontvangen van de EPR (Église Presbytérienne au Ruanda) en de URCSA (Uniting Reformed Church in Southern Africa). Ook werd gewezen op het gevaar, dat het aantal uren godsdienstles op school zou worden teruggeschroefd. Deze zorg speelt momenteel vooral in Franstalige België. De Synodale Raad van zijn kant wees er met nadruk op, dat het zeer moeilijk is, de nodige menskracht te vinden voor de opvulling van vacatures binnen de verschillende commissies. Het probleem is zeer acuut en dreigt de goede werking van deze commissies in het gedrang te brengen.

 

Voor het eerst sinds het bestaan van de communautaire vergaderingen (welke aan het eind van de eerste avond plaatsvinden) was er een gezamenlijk liturgisch moment voor alle deelnemers. Op zondag werden de rekeningen 2013 en de begroting 2015 voorgelegd en goedgekeurd. De nieuwe penningmeester deelde ook mee, dat de volledige boekhouding van de VPKB wordt gereorganiseerd. Ook de werkverslagen van de diverse districten werden voorgesteld. Op zondagnamiddag werden de werkzaamheden verdergezet en werden de verslagen van de Coördinaties en de nieuwe statuten van de ARPEE besproken en aanvaard.

 

Wij zijn blij en dankbaar dat de vergadering is verlopen in een broederlijke en constructieve sfeer. Het heeft ertoe bijgedragen, op een vruchtbare wijze te werken, in dienst van gans de Kerk. Wij onthouden in het bijzonder de sleutelwoorden die door het district Luik werden uitgesproken naar aanleiding van voorleggen van hun verslag: “broederlijkheid, solidariteit, ambitie”.

 

Vaalbeek, 16.11.2014

 

Frank POULIART

 

Ds. Jean-Claude DIEZ

 

Vincent DUBOIS

 

Jumelages

 

Ons district zoekt naar mogelijkheden om uiting te geven aan onze verbondenheid met kerken in Zuid-Afrika. De synodevergadering heeft zich enthousiast uitgelaten over dit initiatief. Vanuit de landelijke commissie Kerk en Wereld zal nu worden onderzocht wat de opties zijn. Ikzelf mag sinds kort deel uit maken van deze commissie.

 

Hier volgt een artikel van Kerk en Wereld

 

Heel wat kerken in de VPKB hebben contacten met kerken in andere landen. Bekend zijn bijv. de contacten met de kerken in de voormalige DDR, die vaak nog steeds bestaan. Ook zullen er contacten in het Franstalige gebied bestaan en mogelijk zijn er verbanden gegroeid met Nederlandse gemeenten. België heeft vanwege haar verleden echter ook veel lijnen naar Afrika lopen. Binnen de kerken zijn daar de jumelages uit ontstaan: meer verplichtende afspraken tussen kerken of districten met een kerkgemeenschap in Afrika.

 

Het district Oost-Henegouwen, Namen en Luxemburg heeft het oudste contact, sinds 1992, met de Rwandese gemeente in Gisenyi. Het district Antwerpen, Brabant en Limburg heeft een contact opgebouwd met de streek Itabire. In Luik bestaan er eveneens contacten met Rwanda. En verscheidene gemeenten onderhouden contacten met gemeenten in Zuid-Afrika.

 

Voor de VPKB zijn al deze verbindingen van groot belang. Het verbreedt onze horizon, laat de eigen problemen in het juiste perspectief zien en geeft het gevoel dat we onderdeel van de wereldwijde kerk zijn. Ook stelt het ons in de gelegenheid om daadwerkelijk steun te verlenen en steun te ontvangen. Van belang is dat het gastvrijheid en het open contact overweegt. Men mag zeker de helpende hand toesteken, maar aan de andere kant niet afhankelijk maken.

 

Een aantal jaren geleden heeft de Commissie Kerk en Wereld een aantal aanwijzingen en regels opgesteld om de jumelages te bevorderen en ook te begeleiden. Deze zijn door onze synode goedgekeurd. U vindt daarin de doelstellingen van de jumelages, maar ook allerlei praktische tips en mogelijkheden.

 

 

 

Gedenken Groote Oorlog

 

In de afgelopen periode werd bij herhaling stil gestaan bij de herdenking van alle vormen van oorlogsgeweld en in het bijzonder bij de eerste wereldoorlog. Ook in Roeselare werden enkele activiteiten georganiseerd waar de kerken bij betrokken waren. Ook onze kerk wordt telkens uitgenodigd deel te nemen aan gelegenheden van deze aard. Samen met ouderling Harry is de dominee regelmatig aanwezig. Hieronder volgt een artikel van de landelijke kerk VPKB:

 

Mijn God, hoe snel vergeet men zijn bevrijding!

 

 

 

De voorzitter van de Evangelische Kirche im Rheinland, ds. Manfred Rekowski, het hoofd van de Anglicaanse Kerk in België, canon Jack McDonald, en ds. Steven H. Fuite, synodevoorzitter van de Verenigde Protestantse Kerk in België, begaven zich op 3 oktober j.l. naar de Westhoek en bezochten gezamenlijk een Engels, een Belgisch en een Duits oorlogskerkhof. Ook legden zij in aanwezigheid van dhr. Carl Decaluwé, Gouverneur van West-Vlaanderen, aan de Ieperse Menenpoort een krans neer en spraken een gemeenschappelijke verklaring uit. De drie kerkleiders sloten de dag af met een liturgische viering in het kerkgebouw van de Verenigde Protestantse Kerk te Ieper.

 

 

 

De tekst van deze verklaring luidt als volgt:

 

'Mijn God, hoe snel vergeet men zijn bevrijding...' (naar Psalm 78, 14, berijmd)

 

 Wij gedenken, en we doen dat sàmen als Christenen uit België, Duitsland en Groot-Brittannië. Wij reiken elkaar de hand als vertegenwoordigers van de Duitse Protestantse Kerk (Evangelische Kirche im Rheinland), de Anglicaanse Kerk in België en de Verenigde Protestantse Kerk in België. Samen gedenken wij. Allereerst gedenken wij de slachtoffers. Als het Evangelie voor één ding staat is het voor de waarde van elk mensenleven. Ieder mens is uniek, bedoeld en gewenst en wordt bemind door Hem de wij God noemen. De getallen zijn onbevattelijk en variëren, wat des te meer de onbevattelijkheid toont, maar de Eerste Wereldoorlog kostte ruim 10.000.000 militairen en 7.000.000 burgers het leven en 20.000.000 mensen werden gewond. En dat betreft dan nog slechts de fysieke verwondingen en verminkingen. Ook anderszins zijn levens kapotgemaakt. Onschatbaar is het leed. Wij gedenken in het bijzonder de talloze Engelse, Duitse en Belgische soldaten en burgers en dragen in gedachten de vernietigde mensenlevens tot Hem die wij God noemen. Wij staan ook stil bij onszelf en bij de waarden en de kerken die wij vertegenwoordigen. Eerlijk bekennen wij dat oorlogen, ook de Eerste Wereldoorlog, meermaals ook theologisch gelegitimeerd werden. Vanuit dit besef roepen wij onszelf en andere religieuze leiders op tot voortdurende reflectie en een houding van zelfkritiek. Dit betekent concreet dat steeds het contact en de dialoog met de ander moet worden gezocht en ieder zich moet hoeden voor het versimpelen van de werkelijkheid en voor het doen van absolute waarheidsaanspraken.Voor allen die een politieke verantwoordelijkheid dragen en daarbij uiteraard staan voor de belangen van hen die hun deze verantwoordelijkheid hebben toevertrouwd, bidden wij dat zij de moed zullen hebben voorop te durven gaan in het bevorderen van onderling begrip, waardering en respect voor iedereen die anders is, nders doet en anders denkt, met een andere taal, cultuur, geschiedenis, mening, levensovertuiging, kleur, geslacht of seksuele oriëntatie. In onze snelle tijd waarin allen zich vooruit haasten, waarschuwen wij voor het vergeten. Wij vragen om in het onderwijs meer aandacht te besteden aan het geschiedenisonderricht als instrument voor het blootleggen van de zich tot op vandaag herhalende mechanismen die tot gewelddadige conflicten leiden.De Eerste Wereldoorlog zou niet de laatste oorlog zijn in Europa. 75 jaar geleden begon de Tweede Wereldoorlog. Het uiteenvallen van Joegoslavië in 1991 leidde tot oorlogen in Slovenië, Bosnië, Kroatië en Kosovo. Ook in 2014 is er geweld, oorlogsgeweld, op Europese bodem. Vrijheid en vrede zijn nooit vanzelfsprekend, ze zijn een opdracht, ze kosten inzet, altijd.In het spoor van de Man van Nazareth engageren wij ons en zetten ons in voor een samenleving waarin de rijkdom van de diversiteit als een feest wordt gevierd en wij de angst voor het andere en de ander keer op keer overwinnen. We komen samen op voor gerechtigheid en vrede, in Europa en in de hele wereld.

 

 Wij gedenken, en we doen dat sàmen, opdat over ons niet gezegd kan worden: 'De geschiedenis leert dat de mens niets van de geschiedenis leert'. (vrij naar Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770-1831))

 

België, Ieper, 3 oktober 2014

 

 

 

10:41 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-10-14

SNAKKEN NAAR DE BELOFTE

 

IMG_2354.JPG

 

Meditatie

 

Jesaja 29 vers 17; Is het niet nog een klein moment totdat de Libanon zal veranderen in een vruchtbaar veld…

 

 Daarmee opent Jesaja zijn profetie van een fantastisch vergezicht. Wie de problematiek in het Midden Oosten beschouwt zal snakken naar deze belofte als naar adem ondergedompeld in smerig water. De Libanon is de gehele landstreek ten noordoosten van Israel. Samen met Israel vormen deze landstreken de Levant ofwel het Morgenland. (Levare lt. of lever fr. = rijzen) Het land van de rijzende zon. Toch meer dan ooit lijkt de opkomende zon aan het zicht onttrokken door het oplaaiende stof van oorlogsgeweld. ’s Werelds schoonste en oudste steden met vermaarde beschavingen liggen in puin. Fraaie kunst en literatuur wordt verguisd. Mooie mensen worden onwaardig verjaagd, gedood en geterroriseerd. Hoe lang wacht de wereld op de verwerkelijking van deze profetie, of wachten wij tevergeefs?

 

Het realiseren van de beloften die Hij deed heeft God in Zijn eigen hand. Hij wil een God zijn die Zich laat aanbidden, wij mogen Hem alles vragen. Toch wijkt Hij niet van Zijn belofte, ook niet ten aanzien van het Midden Oosten. Ons aanhoudende gebed illustreert ons vertrouwen en geloof dat ondanks de schijnbaar hopeloze toestand God op Zijn tijd en wijze een ommekeer zal brengen. Daarin heeft God Zichzelf doen kennen in Zijn Zoon Jezus Christus. Van alle beloften die God deed is de komst van Zijn Zoon de voortreffelijkste belofte. Alle andere beloften en profetieen tot op deze dag bestaan omwille van die eerste en grootste belofte. En omdat wij geloven dat God Zijn eniggeboren Zoon gezonden heeft uit liefde; zo geloven wij ook dat alle andere beloften; groot of klein waarheid zullen worden. Daaraan kunnen wij niet bij doen of afdoen. Ook niet ten aanzien van de complexiteit van het Midden Oosten; er is hoop voor Libanon, Syrie, Israel en de Palastijnen; alle geweld zal ten einde gebracht worden en God zal het land bezoeken met vrede en vruchtbaarheid.

 

Ondertussen; zoals wij allen onze hoop hebben op Gods toekomst en de werkelijkheid van Zijn beloften, hopen en bidden wij. Daarnaast spreken wij en handelen wij kritisch en weloverwogen in woord en daad; in de overtuiging dat van Jesaja’s profetie niets is afgedaan. Als mensen die over grenzen heen beschouwen en de aangeboden horizon niet accepteren als de laatste stap van onmacht. Van achter de smoor, het stof en tomeloos geweld in de gehele wereld zien wij vol vertrouwen op Christus; is Hij de Zon die rijst en het licht werpt over de Levant en geheel de schepping. Kristus levare, Lever du Jesu Christ, Christus zal verschijnen. Nog een klein moment, en ach wij wachten al zo lang. Maar niet zonder hoop en niet zonder geloof: Kom Heere Jezus kom en geef vrede.

 

 Onze zieken

 

In het ziekenhuis was opgenomen onze zuster Annemie Samyn vanwege een geplande heupoperatie. Wat niet gepland was bleken de hartklachten van haar man Jean Marie Demeyere. Beiden zijn inmiddels geopereerd en zijn bezig met revalidatie; dankbaar en blij dat het alles voorspoedig gaat. Toch blijkt maar eens temeer; dat wij mensen wel plannen maken en vertrouwen op eigen kracht, maar zoveel meer zegen verkrijgen wij van de Heere als wij vertrouwen op Hem en alles bij Jezus brengen. Dan kan het wel eens wonderlijk gaan, maar met dankbaar resultaat. We wensen het echtpaar Gods zegen bij het verdere herstel. Inmiddels verheugt Sebastiao zich samen met zijn gezin in een goed herstel: het heeft even op zich laten wachten. Na een laatste operatie zette het herstel goed door en in deze dagen zal hij weer de diverse werkzaamheden en verantwoordelijkheden op zich gaan nemen. We hopen het gezin weer in ons midden te mogen hebben. Paul Debeuf kreeg van de doktoren te horen dat gezocht moet worden naar een andere en nieuwe afstemming van medicijnen voor een optimaal resultaat. Al enige tijd bleek dat er klachten waren waardoor zijn conditie achteruit ging. Nog altijd moet Paul het rustig aan doen. We hopen en bidden dat hij snel weer fit zal zijn en de doktoren tevreden met de behandeling.

 

 Huwelijk

 

Op zaterdag 20 september mochten na lang wachten van onze gemeenteleden elkaar het ja-woord geven. Dat gebeurde in het stadhuis te Kuurne waarna het gezelschap naar Roeselare toog. Aldaar werd hun huwelijk ingezegend in het bijzijn van hun familie en vrienden. Bij het schrijven van het kerkblad zijn Harry en Christelle op huwelijksreis naar Spanje en bij het uitkomen van het kerkblad zullen zij weer thuis zijn. Wij wensen het vreugde en liefde toe voor elkaar, Christus en de gemeente. Zoals wij in het huwelijksformulier vernamen hebben zij (samen met aal de gehuwden) een bredere verantwoordelijkheid in de kerk en de samenleving. We treffen in Harry een broeder die deze taak geheel serieus neemt. We bidden met hen en voor hen om gezondheid en voorspoed en dragen ook de wederzijdse kinderen op aan de liefde van Christus.

 

 

DSC_0047.JPG

 

 

 

 

Gezamenlijk Bijbellezen met de VPKB

Herstal, Eupen, Turnhout en Roeselare

 

De predikanten van bovengenoemde gemeente hebben een gezamenlijk bijbellees project georganiseerd; in drie talen (Duits, Nederlands en Frans) worden door de verschillende gemeenten Bijbelteksten gelezen. Roeselare en Turnhout lezen in Nederlands, Eupen en Herstal in Frans en Duits dezelfde Bijbeltekst en noteren kort de bevindingen en opmerkingen. Dit verslag wordt door de andere deelnemende Bijbelkringen gelezen en voorzien van reactie. Op deze wijze nemen we kennis van elkaars gedachten over de taalgrenzen heen. We doen dat drie keer in de komende maanden en sluiten af met een gezamenlijke BBQ.

 

 

 

Ebola

 

Inmiddels zijn we in onze gemeente doordrongen van de ernst van het Ebola Virus in het thuisland van enkelen van onze gemeenteleden. Herhaaldelijk doen we oproep voor gebed en ook financieel proberen we een kleine ondersteuning te geven. Vooral Sierra Leone is zwaar getroffen en thans dreigt ook het laatschappelijk leven geheel te ontwrichten. Scholen, gezondheidszorg en handel heeft te lijden en ook het religieuze leven van de inwoners staat onder spanning. Kerken en moskeen kunnen plaatsen zijn waar het virus wordt doorgegeven. We leven mee met onze broeders en zusters.

 

 

 

Gemeenteactiviteiten

 

U treft hier een overzicht van alle gemeenteactiviteiten aan voor jong en oud. Ook in de kerk liggen exemplaren om mee te nemen en aan uw prikbord te hangen.

 

 

 

Open Kerk

 

Elke dinsdagmorgen staan de beide deuren van de kerk open en functioneert ons gebouw als een inloophuis voor het winkelend publiek dat ook eens wat anders zoekt dan de laatste koopjes en de aanbiedingen van de markt. Regelmatig zien we mensen in en uit lopen, soms voor langer een momentje plaats nemen of een babbeltje slaan. Bij gelegenheid nemen zij een bijbeltje mee of andere info over onze gemeente. Zo leveren we een kleine bijdrage in onze samenleving, met veel vreugde.

 

 

 

Oproep kunst

 

Nog altijd ben ik in afwachting op verwijzingen of ideeen voor de kunst tentoonstelling in onze kerk. Heeft u een idee of zelf kunst in de aanbieding dan maken we graag een mooie tentoonstelling; we hebben 6 plaatsen waar we iets kunnen hangen; denk er wel aan dat de kunst enigszins moet passen binnen de sfeer van de kerk.

 

 

 

Inbreng voor het kerkblad

 

In overleg met de redactie hebben we gemeend de lezers op te roepen om mee te denken naar de invulling van ons kerkblad. We zoeken naast de nieuwtjes uit onze kerkelijke gemeente ook belangwekkende copij op alle maatschappelijke en kerkelijke vlak. Ziet u wel eens tekst op een site of in een leesblad dan kunt u dat melden aan Rony Boonen.

 

 

 

Vraag om een bijbel;

 

Ik was heel erg blij toen een van onze jonge kerkbezoekers mij na de dienst om een bijbel vroeg. Een nieuwe bijbel in eigentijdse vertaling word onmiddellijk bezorgd.

 

 

 

 

 

 

 

16:53 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |