09-10-14

SNAKKEN NAAR DE BELOFTE

 

IMG_2354.JPG

 

Meditatie

 

Jesaja 29 vers 17; Is het niet nog een klein moment totdat de Libanon zal veranderen in een vruchtbaar veld…

 

 Daarmee opent Jesaja zijn profetie van een fantastisch vergezicht. Wie de problematiek in het Midden Oosten beschouwt zal snakken naar deze belofte als naar adem ondergedompeld in smerig water. De Libanon is de gehele landstreek ten noordoosten van Israel. Samen met Israel vormen deze landstreken de Levant ofwel het Morgenland. (Levare lt. of lever fr. = rijzen) Het land van de rijzende zon. Toch meer dan ooit lijkt de opkomende zon aan het zicht onttrokken door het oplaaiende stof van oorlogsgeweld. ’s Werelds schoonste en oudste steden met vermaarde beschavingen liggen in puin. Fraaie kunst en literatuur wordt verguisd. Mooie mensen worden onwaardig verjaagd, gedood en geterroriseerd. Hoe lang wacht de wereld op de verwerkelijking van deze profetie, of wachten wij tevergeefs?

 

Het realiseren van de beloften die Hij deed heeft God in Zijn eigen hand. Hij wil een God zijn die Zich laat aanbidden, wij mogen Hem alles vragen. Toch wijkt Hij niet van Zijn belofte, ook niet ten aanzien van het Midden Oosten. Ons aanhoudende gebed illustreert ons vertrouwen en geloof dat ondanks de schijnbaar hopeloze toestand God op Zijn tijd en wijze een ommekeer zal brengen. Daarin heeft God Zichzelf doen kennen in Zijn Zoon Jezus Christus. Van alle beloften die God deed is de komst van Zijn Zoon de voortreffelijkste belofte. Alle andere beloften en profetieen tot op deze dag bestaan omwille van die eerste en grootste belofte. En omdat wij geloven dat God Zijn eniggeboren Zoon gezonden heeft uit liefde; zo geloven wij ook dat alle andere beloften; groot of klein waarheid zullen worden. Daaraan kunnen wij niet bij doen of afdoen. Ook niet ten aanzien van de complexiteit van het Midden Oosten; er is hoop voor Libanon, Syrie, Israel en de Palastijnen; alle geweld zal ten einde gebracht worden en God zal het land bezoeken met vrede en vruchtbaarheid.

 

Ondertussen; zoals wij allen onze hoop hebben op Gods toekomst en de werkelijkheid van Zijn beloften, hopen en bidden wij. Daarnaast spreken wij en handelen wij kritisch en weloverwogen in woord en daad; in de overtuiging dat van Jesaja’s profetie niets is afgedaan. Als mensen die over grenzen heen beschouwen en de aangeboden horizon niet accepteren als de laatste stap van onmacht. Van achter de smoor, het stof en tomeloos geweld in de gehele wereld zien wij vol vertrouwen op Christus; is Hij de Zon die rijst en het licht werpt over de Levant en geheel de schepping. Kristus levare, Lever du Jesu Christ, Christus zal verschijnen. Nog een klein moment, en ach wij wachten al zo lang. Maar niet zonder hoop en niet zonder geloof: Kom Heere Jezus kom en geef vrede.

 

 Onze zieken

 

In het ziekenhuis was opgenomen onze zuster Annemie Samyn vanwege een geplande heupoperatie. Wat niet gepland was bleken de hartklachten van haar man Jean Marie Demeyere. Beiden zijn inmiddels geopereerd en zijn bezig met revalidatie; dankbaar en blij dat het alles voorspoedig gaat. Toch blijkt maar eens temeer; dat wij mensen wel plannen maken en vertrouwen op eigen kracht, maar zoveel meer zegen verkrijgen wij van de Heere als wij vertrouwen op Hem en alles bij Jezus brengen. Dan kan het wel eens wonderlijk gaan, maar met dankbaar resultaat. We wensen het echtpaar Gods zegen bij het verdere herstel. Inmiddels verheugt Sebastiao zich samen met zijn gezin in een goed herstel: het heeft even op zich laten wachten. Na een laatste operatie zette het herstel goed door en in deze dagen zal hij weer de diverse werkzaamheden en verantwoordelijkheden op zich gaan nemen. We hopen het gezin weer in ons midden te mogen hebben. Paul Debeuf kreeg van de doktoren te horen dat gezocht moet worden naar een andere en nieuwe afstemming van medicijnen voor een optimaal resultaat. Al enige tijd bleek dat er klachten waren waardoor zijn conditie achteruit ging. Nog altijd moet Paul het rustig aan doen. We hopen en bidden dat hij snel weer fit zal zijn en de doktoren tevreden met de behandeling.

 

 Huwelijk

 

Op zaterdag 20 september mochten na lang wachten van onze gemeenteleden elkaar het ja-woord geven. Dat gebeurde in het stadhuis te Kuurne waarna het gezelschap naar Roeselare toog. Aldaar werd hun huwelijk ingezegend in het bijzijn van hun familie en vrienden. Bij het schrijven van het kerkblad zijn Harry en Christelle op huwelijksreis naar Spanje en bij het uitkomen van het kerkblad zullen zij weer thuis zijn. Wij wensen het vreugde en liefde toe voor elkaar, Christus en de gemeente. Zoals wij in het huwelijksformulier vernamen hebben zij (samen met aal de gehuwden) een bredere verantwoordelijkheid in de kerk en de samenleving. We treffen in Harry een broeder die deze taak geheel serieus neemt. We bidden met hen en voor hen om gezondheid en voorspoed en dragen ook de wederzijdse kinderen op aan de liefde van Christus.

 

 

DSC_0047.JPG

 

 

 

 

Gezamenlijk Bijbellezen met de VPKB

Herstal, Eupen, Turnhout en Roeselare

 

De predikanten van bovengenoemde gemeente hebben een gezamenlijk bijbellees project georganiseerd; in drie talen (Duits, Nederlands en Frans) worden door de verschillende gemeenten Bijbelteksten gelezen. Roeselare en Turnhout lezen in Nederlands, Eupen en Herstal in Frans en Duits dezelfde Bijbeltekst en noteren kort de bevindingen en opmerkingen. Dit verslag wordt door de andere deelnemende Bijbelkringen gelezen en voorzien van reactie. Op deze wijze nemen we kennis van elkaars gedachten over de taalgrenzen heen. We doen dat drie keer in de komende maanden en sluiten af met een gezamenlijke BBQ.

 

 

 

Ebola

 

Inmiddels zijn we in onze gemeente doordrongen van de ernst van het Ebola Virus in het thuisland van enkelen van onze gemeenteleden. Herhaaldelijk doen we oproep voor gebed en ook financieel proberen we een kleine ondersteuning te geven. Vooral Sierra Leone is zwaar getroffen en thans dreigt ook het laatschappelijk leven geheel te ontwrichten. Scholen, gezondheidszorg en handel heeft te lijden en ook het religieuze leven van de inwoners staat onder spanning. Kerken en moskeen kunnen plaatsen zijn waar het virus wordt doorgegeven. We leven mee met onze broeders en zusters.

 

 

 

Gemeenteactiviteiten

 

U treft hier een overzicht van alle gemeenteactiviteiten aan voor jong en oud. Ook in de kerk liggen exemplaren om mee te nemen en aan uw prikbord te hangen.

 

 

 

Open Kerk

 

Elke dinsdagmorgen staan de beide deuren van de kerk open en functioneert ons gebouw als een inloophuis voor het winkelend publiek dat ook eens wat anders zoekt dan de laatste koopjes en de aanbiedingen van de markt. Regelmatig zien we mensen in en uit lopen, soms voor langer een momentje plaats nemen of een babbeltje slaan. Bij gelegenheid nemen zij een bijbeltje mee of andere info over onze gemeente. Zo leveren we een kleine bijdrage in onze samenleving, met veel vreugde.

 

 

 

Oproep kunst

 

Nog altijd ben ik in afwachting op verwijzingen of ideeen voor de kunst tentoonstelling in onze kerk. Heeft u een idee of zelf kunst in de aanbieding dan maken we graag een mooie tentoonstelling; we hebben 6 plaatsen waar we iets kunnen hangen; denk er wel aan dat de kunst enigszins moet passen binnen de sfeer van de kerk.

 

 

 

Inbreng voor het kerkblad

 

In overleg met de redactie hebben we gemeend de lezers op te roepen om mee te denken naar de invulling van ons kerkblad. We zoeken naast de nieuwtjes uit onze kerkelijke gemeente ook belangwekkende copij op alle maatschappelijke en kerkelijke vlak. Ziet u wel eens tekst op een site of in een leesblad dan kunt u dat melden aan Rony Boonen.

 

 

 

Vraag om een bijbel;

 

Ik was heel erg blij toen een van onze jonge kerkbezoekers mij na de dienst om een bijbel vroeg. Een nieuwe bijbel in eigentijdse vertaling word onmiddellijk bezorgd.

 

 

 

 

 

 

 

16:53 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-07-14

ZON EN SCHILD

 

IMG_5249.JPG

 

 

MEDITATIEPsalm 84 vers 12

 

Een zon en Schild….

 

In Amersfoort in Nederland is een psychiatrisch ziekenhuis gelegen met de naam “Zon en Schild”. Idyllisch verscholen in de bossen van de Veluwe. Een groot complex van diverse gebouwen en afdelingen waar vele psychiatrische patiënten worden verpleegd of er dagelijks hun dagbesteding doorbrengen. Van oudsher heeft de instelling een binding met de kerken in de omgeving. Protestantse kerken we te verstaan. De verwijzing naar psalm 84 als naam voor een dergelijke instelling is veelzeggend. Voor mensen die de weg kwijt zijn, mensen die getraumatiseerd zijn. Personen die om welke reden ook het leven niet meer zelfstandig kunnen dragen. Voor mensen is God een zon en een schild. De zon als bron van licht en warmte te midden van een ijzige duisternis; het schild als een veilige haven waar je schuilen kunt bij geweld en ontij.

Als Nederlander zult u van mij verwachten een enkel woord te wijden aan de vele slachtoffers van de vliegtuigramp, waaronder het grootste deel Nederlanders, enkele Belgen en andere nationaliteiten. De samenleving van Nederland werd in het hart geraakt; het onschuldige gezin, de hardwerkende werkman welke gespaard heeft voor zijn vakantie, de student en de jonge ondernemer. Iedereen kan zich identificeren met een van de vele slachtoffers, in meeleven en in rouw. Nederland was in rouw en de kerken aarzelen niet daarbij een Woord te spreken. Zo ook in Amersfoort.

 Diverse kerkleiders en predikanten spraken vanuit de Schriften, pretentieloos, zonder omhaal van woorden, mild en troostend. Er was gebed, er klonk een gezang, er was stilte en bezinning. God werd een Zon en een Schild. In persoonlijk leed, bij angst en onzekerheid wil God er voor ons zijn; voor hen die in geloof zijn! Maar ook hen die hun leven leiden zonder geloof; ook voor hen reikt God Zijn troost en liefde aan. Zijn Zoon kwam voor allen, die in nood zijn gezeten.

Even werd in Nederland juist dit evangelie zichtbaar. De kerk als wellekome gastvrouw om onderdak te geven aan zoekers, weners, bozen, verbijsterden, verdwaalden en gebroken mensen. Hen wil Hij tot Zon en Schild zijn. En zij waren daar die naar Hem vroegen en naar Hem zochten, even maar. Of wellicht voor langer, vonden enkelen hun huis en thuis weer terug, voelde sommigen de oude vertrouwde verbondenheid en liefde.

Bij ramp en ontij blijft dat de kerk wel degelijk leeft en vitaal in het midden van de samenleving kan staan. In Nederland, Belgie en waar ook ter wereld. Sprekend van troost en vrede; voor hen in persoonlijke nood en samen in maatschappelijke nood. Ik hoop dat wij in Roeselare ook in het klein deze kerk mogen zijn, wij samen met Hem.

 

 

 

Meeleven

Wij leven mee met onze organist Sebastiao en zijn gezin. Inmiddels al enkele weken treffen wij hem niet aan achter het orgel: ofschoon het beter eek te gaan waren toch enkele complicaties opgetreden. De klachten konden eenvoudig weer verholpen worden, doch moest daartoe opnieuw een operatie plaatsvinden. Bij het schrijven van het kerkblad herstelt Sebastiao daarvan en hoopt hij snel weer naar huis te kunnen gaan. We bidden hem toe dat daarmee ook snel een nieuwe start gemaakt kan worden.

 

 

Kids en Jongeren

Enkele keren zijn we met onze jongeren op pad geweest. Het Sterrebos in Rumbeke is een mooie plek om met elkaar ontspanning te zoeken en onder leiding van Maaike deden we samen leuke bosspelen. Daarnaast kwam ook het Evangelie tot uitdrukking en lieten we een mooie gelegenheid om te evangeliseren niet zomaar voorbij gaan. Na enkele versnaperingen ter plaatse werden de jongeren ook getrakteerd op pannenkoeken en frietjes. Laat maar eens onderstreept worden hoe belangrijk het is dat onze jongeren met elkaar vertrouwd zijn, als jonge christenen hebben zij elkaar nodig.

 

 

Belijdenis en Doop

Zoals het bij de volwassendoop in onze Protestantse Traditie gebruikelijk is gaat de Geloofsbelijdenis vooraf aan de doop. Bij de kinderdoop laten we het geloof van de ouders als basis dienen voor de doop. Ouders beloven trouw en toegewijd Gods belofte voor hun kind serieus te nemen. Op volwassen leeftijd beseffen we dat het geloof van andere niet meer de basis kan zijn en dient zich de eigen verantwoordelijk aan. De doop is een zichtbaar getuigenis dat wij een eeuwig verbond der genade hebben. In Christus is ons het eeuwig leven geschonken; teken daarvan is de doop. Zoals het kind de naam van zijn:haar ouders draagt bij de aanvang van het leven, zo mag het kind krachtens het verbond de naam van Christus dragen bij de aanvang van het leven. Gods liefde strekt zich uit over ons ganse leven! In de traditie van de evangelisch gerichte gemeenten en kerken treffen we uitsluitend de volwassendoop aan. Het element van de persoonlijke overgave en de daadwerkelijke keuze voor de Heer is dan prominent aanwezig. In de gereformeerde traditie sluiten we de volwassendoop niet uit, maar blijven we tegelijk nadruk leggen op het verbond met onze kinderen. Ik denk dat de kerken met verschillende achtergronden van elkaar kunnen leren en het goede uit elkaars traditie mogen overnemen.

 

 

Doopdienst

In de afgelopen periode hebben we voorbereidingen getroffen voor de doop van Patience Alliah, mama van Yenaika en Lennert. Gekomen vanuit Ghana en met een zeer bewogen en zware tijd in Belgie achter de rug heeft Patience het sterke verlangen gehouden om persoonlijk het geloof in de Heiland te belijden. Na de doop begint een nieuw leven dat vraagt om een goed verstaan vaan het evangelie. We hebben ontdekt dat de Bijbel een vaste basis is om God te dienen en van Zijn liefde te spreken. Met groot verlangen heeft Patience uitgezien naar een daadwerkelijke deelname welke tot uitdrukking komt aan de tafel van het Avondmaal. We wensen Patience een gezegende tijd en een groeiend geloof tot verheerlijking van Christus.


Vakantie

In de maand augustus zijn we vier weken in Nederland. Ons gezin is toe aan enige rust en afstand om straks weer fris en uitgerust nieuwe stappen te gaan zetten. In noodgevallen zal de scriba contact opnemen met ons; u kunt daarom in deze gevallen het beste ouderling Harry aanspreken.

 

 

Oproep

We hebben in de kerkruimte opnieuw ruimte gemaakt om te voorzien in een bescheiden tentoonstelling van kunst, fotografie of gedichten en teksten. Bent u in het bezit van passende objecten, schilderijen of afbeeldingen kunt u dat gerust melden bij de predikant of de ouderlingen.

 

 

Opwaardering van het verleden.

Wie Psalm 78 nauwkeurig leest zal bemerken dat de dichter grote waarde hecht aan de erfenis van het verleden. Zo nu en dan proberen we enkele zichtbare verwijzingen te geven naar het verleden van onze kerk en onze gemeente. Het is goed te verstaan dat onze kerk voor vele generaties een geestelijk thuis is geweest voor christenen. Daardoor zijn we ook gevormd! Toch moet een erfenis ons niet tot last worden of een plagerij voor onze jongeren. Vandaar we in de gemeente een juiste balans zoeken om voor jongeren en ouderen een herkenbaar thuis te zijn. Binnenkort zullen enkele foto’s worden gehangen in de keuken/consistoriekamer van enkele gemeenteleden van het eerste uur. Het wil aantonen hoe God Zijn belofte van generatie op generatie gaat. Ook een lijst van predikanten welke aan de gemeente waren verbonden zal daarbij een plaats krijgen. Want God heeft Zijn levende Woord aan de gemeente van vroeger gegeven en diezelfde gemeente komt om datzelfde Woord nog altijd samen; sinds 1875 (ongeveer). Aan ons de taak om het goed dat wij verkregen door te geven en over te dragen. Op zolder troffen we ook de oude borden aan waarop vroeger de liederen werden aangegeven. Deze borden zijn inmiddels gerestaureerd en zullen weer klaar gemaakt worden voor gebruik. Vanuit het stadbestuur hebben we bezoek gekregen van de dienst archivering en inventarisering van kerkelijke roerende goederen. Deze dienst zal een lijst opstellen van goederen en inventaris van onze kerk en zo nodig ondersteuning verlenen bij het onderhoud daarvan. Bovendien zal worden onderzocht of ons kerkgebouw historische waarde heeft, om het eventueel als zodanig ook te beschermen. Deze ontwikkeling staat in een groter geheel van de stad Roeselare om kerken en religieuze gebouwen te bewaren voor het nageslacht en het nut daarvan nader te stimuleren.

 

 

 

Huwelijk

Op D.V. zaterdag 20 september hopen Harry en Christel te trouwen. Voorafgaande aan de dienst zullen zij het jawoord geven in het stadhuis van Kuurne; aansluitend zal het huwelijk kerkelijk worden bevestigd en ingezegend om 11.30 uur in onze kerk. Het leven van onze gewaardeerde broeder en zuster van de gemeente was bij tijden zwaar en gecompliceerd. Zij beiden zijn door diepe dalen gegaan. Toch getuigen zij van Gods trouw en liefde waarmee zij tot elkaar zijn gebracht. Het huwelijk is een dankbare bekroning van de weg die God met hen is gegaan. Met de zegen te ontvangen belijden zij beiden dat hun samen-zijn geborgen is in Gods hand. We zijn erg blij dat de gezondheid van Christel geen belemmering meer hoeft te zijn en zij samen nu fit genoeg zijn om van deze heugelijke dag te gaan genieten. Wilt u hen een kaartje sturen dan vindt u het adres van Harry voorin het kerkblad! Het aanstaande echtpaar zal zich zeker erg verblijden in ons aller aanwezigheid bij hun huwelijk. We wensen hen een gezegende voorbereiding en een vreugdevolle dag.

 

 

 

 

 

 

 

Thuis”

 

Waar is mijn t’huis

 

Ik vind het niet, mijn huis

 

Ik dwaal maar rond, op zoek

 

Waar is het toch? Waar is heet goed?

 

Ik dwaal maar rond, van straat tot straat

 

Misschien weet ik dan, waar het om gaat.

 

Wie wil mij tonen

 

Waar ik kan wonen.

 

Kon ik maar een gids vinden, die zegt hoe ik moet lopen

 

God, wil Gij mijn gids zijn, moet ik de deur van mijn hart openen

 

Zodat ik de weg vindt naar Uw huis

 

Och, nu weet ik het, ik herken mijn huis;

 

Ik ben thuis!

 

 

 

Roger

 

 

 

 

 

 

 

“Gij die”

 

Gij die zegt mijn naam is; Ik ben

 

Gij die wilt dat ik U ken.

 

Gij die wil zeggen dat u er zijt

 

Gij die bestaat uit het werkwoord zijn.

 

Gij die er zijt, richt ons verlangen

 

Gij die er zijt voor onze belangen

 

Gij die onze problemen tegemoet komt

 

Gij die vol dierbare liefde zijt, tot Uwe terugkomst

 

Gij die zegt dat het beter is te geven dan te nemen

 

Gij die zegt dat wij niet uit dwang moeten geven

 

Gij die zegt dat het uit liefde moet geschieden

 

Gij die ons de vrijheid geeft om te kiezen

 

Gij die de liefde in de harten van de mens legt

 

Gij die meet Uw woord des wet, niets dan goedheid zegt

 

Gij die ons doet loskomen van onze zelfzucht

 

Gij die het vuur des kwaads heeft uitgeblust

 

Gij die ons van de zelfzucht heeft losgekocht

 

Gij door Uw geboren Woord (*) ons heeft losgekocht

 

 

(*Jezus Christus)

 

Roger

 

 

 

16:09 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-06-14

PINKSTEREN

 

IMG_3665.JPG

 

 

Meditatie

 

Handelingen 2;1

“Allen eensgezind bijeen.”

Is het niet wonderlijk? Juist die leerlingen die tot het laatst over zoveel dingen oneens waren. Elk met hun eigen gedachten en opinie, mening en indruk… nu eensgezind bijeen. Dat kan dus en dat moet dus, vooral als we lezen dat het de voorwaarde lijkt te vormen voor Pinksteren. Zijn wij verder weg dan ooit? Is het hypocriet en schijnheilig? De kerk moet oppassen om niet een verkeerde indruk te geven aan de wereld; de wereld begrijpt de verdeeldheid niet, de versplintering en de verscheurdheid! Terecht krijgen we het op ons dak: “Jullie zijn het nooit eens met elkaar.” Het zit ons in het bloed, we werden ertoe opgewekt: zelf nadenken en kritisch zijn! Maar zijn we nu verleerd om over onze verdeeldheid te stappen? Om de eenheid te zoeken en bijeen te komen. Op die manier dat we samen de gelegenheid maken voor de Heilige Geest om tot daadwerkelijke uitwerking te komen. Of staan we de Geest in de weg. Iemand vertelde eens over een man die al vele mensen tot geloof had gebracht, maar hoeveel had hij er al in de weg gestaan? Gods Geest werkt zo Hij wil en waar Hij wil; maar de Schrift zegt dat het in elk geval daar zal zijn waar de gemeente eensgezind bijeen is. Wat mogen we dankbaar zijn dat we niet aan meer voorwaarden moeten voldoen dan deze ene. Want die leerlingen waren ook maar mensen met verschillende opvattingen en gedachten, zij hadden een onvolkomen geloof, zij hadden elk hun zonden en gebreken. Gelukkig vraagt God daar niet naar, Hij zoekt alleen naar eensgezindheid! Het vermogen om samen ontvankelijk te worden voor de liefdesgave van God; die Hij uitstort door Zijn Geest. Want de Geest leidt tot verdraagzaamheid; verzoening, vergeving, vernieuwing en liefde. Laten wij eens verlangend zijn om samen door die Geest in eenheid tot Christus te worden gebracht. Dan zullen we net zo gelukkig worden als die leerlingen op pinkstermorgen.

 

In Memoriam Janny Bakker

 

DSCF5376.JPG

Op dinsdag 6 mei is overleden onze zuster en geliefde gemeentelid, bestuurs- en kerkenraadslid Janny Bakker op de leeftijd van 69 jaar. Onverwacht snel en grillig verliep haar korte ziekbed. Voor velen leek het erop dat Janny snel weer de oude zou zijn. Ofschoon zo zeer verzwakt en vermoeid werden voorzichtige plannen gemaakt om weer naar huis te kunnen gaan. Niets bleek minder waar toen in het ziekenhuis plotseling de situatie verslechterde. Zowel lichamelijk als geestelijk konden doktoren haar toestand niet in de hand houden. De laatste dagen was Janny niet meer aanspreekbaar en moesten de kinderen afscheid van haar nemen. We verliezen in Janny een getrouwe zuster van de gemeente, een vrouw die haar leven tot dienst heeft gesteld aan haar gezin en haar kerkje. Zowel maatschappelijk was Janny actief om anderen tot hulp te zijn, als ook in de kerk was zij sterk in haar onvoorwaardelijke steun. Toch toen de tijd daar was om door andere mensen te worden gesteund en geholpen kon Janny zich niet altijd eenvoudig overgeven. Haar leven had haar tot een zelfredzame vrouw gemaakt, die weg was soms hard en weerbarstig. Teleurstellingen en verdriet lieten wonden na. Geloof was voor Janny vooral verzoenend en verzachtend, Christus was voor Janny de plaats om te schuilen. Zij liet zich in haar geloof kennen in de vele gebeden, boekjes en gedichten die zij had verzameld, ook haar liederen zoals zij ze speelde achter het orgel. Eenvoudig, oprecht en recht door zee! Maar ook luisterend, biddend en geduldig! De uitvaart stond in het teken van psalm 23 waarin we iets van Janny konden ontdekken. Haar beide kinderen Edwin en Petra laat zij na in verdriet en met groot gemis. Toch ook dankbaar en hecht aan een verbonden. Samen met hun geliefde partners en kinderen vormen zij samen het gezin en de familie waar Janny trots op was en waaraan zij zoveel liefde heeft willen geven. Vele vrienden, broeders en zusters blijven achter in de gemeente, doch niet zonder hoop en in vast vertrouwen dat dood en graf niet heersen, maar Hij die overwon.

 

Onze zieken

Dankbaar en blij is Christel Delombaerde nu ze weer thuis is; nog wel elke dag ter revalidatie in het Heilig Hart, Westlaan in Roeselare. Daar wordt dagelijks gewerkt aan herstel en versterking van het lichaam. Er was veel geduld en geloof nodig om tot hier te zijn gekomen, daarnaast veel liefde om het samen vol te houden. De Heere heeft het alles geschonken op het gebed. We hopen en bidden dat de weg naar de kerk weer snel begaanbaar zal zijn. We wensen beterschap en samen met Harry een blij en mooi vooruitzicht naar de nabije toekomst.

 

Jarig

Zelden zijn we als gemeente in de gelegenheid de leeftijd van de zeer sterken te vieren. Dat mochten we toch doen samen met mevrouw Jutta Simons. De leeftijd van 90 jaar mocht worden bereikt. Een lang leven om op terug te zien en telkens te ontdekken dat God het wonderlijk leidt. Een bewogen tijd in har kinderjaren, huwelijkstijd en gezinsleven. Is Jutta vanuit Duistland overgekomen naar Pittem, de kennismaking met het na-oorlogse Belgie met de sterk aanwezige Roomse Kerk. Toch wist Jutta zich aan te passen en haar gezinsleven op te bouwen. Ook verteld ze van haar taak in het gezin, haar hulp voor de schoonouders en de kinderen en klein en achterkleinkinderen die ondanks de enorme hoeveelheid geteld zijn en bij name genoemd. In goede gezondheid hoopt Jutta “nog wel wat jaartjes mee te kunnen” zoals ze het zelf verwoordde. Bovenal onder Gods zegen, daarmee is Jutta vertrouwd! Natuurlijk wensen we de gehele familie en in het bijzonder de 90-jarige goede gezondheid en een blij levensjaar toe, om het te mogen ontvangen uit Gods hand. Naast de kaart van de kinderen van de kerk en alle volwassenen kreeg Jutta veel bloemen kado, groene vingers! Proficiat!

 

Kinderkoor

Zoals nu reeds enkele weken loopt hebben we binnen de gemeente een kinderkoortje opgericht; de Geusjes! Onder leiding van Maaike en Sebas! De kinderen leren liedjes van de Heere Jezus die ze in de kerk zingen bij bijzondere momenten: elke woensdagmiddag om 15.00 uur in de kerk: welkom!

 

Levendige bijdrage aan de dienst

Zowel ons kinderkoortje als Maaike willen zo nu en dan graag een muzikale bijdrage leveren aan de dienst. Dat hebben we zeer op prijs gesteld. We proberen de liederen af te stemmen op de preek of de tijd van het jaar. Maaike zal dan zelf begeleiden met de gitaar. We hopen dat u het waardeert.

 

Nieuwe Johannes de Heer bundels

Weldra zal geen misverstand meer zijn als we de nieuwe bundels van Johannes de Heer ter beschikking hebben. We hebben dan ook de beschikking over enkele nieuwe liederen. We wensen onze gewaardeerde organisten veel vreugde bij de begeleiding!

 

Jongerendag naar Ieper

IMG_9534.JPG

We waren samen met enkele jongeren en kinderen van onze gemeente te gast in de VPKB te Ieper. Dominee Libbrecht ontving ons samen met zijn vrouw in de kerk waar we uitleg kregen over de werking van de gemeente, daarna maakte we een wandeling door de stad en werden we getrakteerd op een ijsje. We wij op mooie plaatsen geweest en bij indrukwekkende monumenten! Veel dank aan ds. Libbrecht en de gemeente!

 

Volwassendoop

Op 11 mei werd in het midden van de gemeente de Heilige Doop bediend aan Stephan Wieland na belijdenis te hebben gedaan van het geloof. Stephan had zijn beide ouders over uit de buurt van Dresden (voormalige DDR). Tijdens de voorbereiding hebben we gesproken over hoe het was geweest onder heet communistische regime en welk effect de veranderingen hebben gehad op de samenleving en de kerken. Hoe de kerk na jaren lange onderdrukking toch weer tot bloei gekomen zijn. Stephan heeft zijn weg gevonden in geloof en samen proberen zij die weg te vervolgen, elke dag verder lerend. Want in geloof ben je nooit klaar. We zijn dankbaar dat hij te kennen heeft gegeven ook te willen gedoopt worden en daarmee een levend onderdeel van de gemeente wilde zijn. We hopen en bidden hen het goede toe!

 

 

Te gast bij de Burgemeester

We hebben dankbaar gebruik gemaakt van de toezegging van de burgemeester van Roeselare  ons te willen ontvangen bij het Bijbelproject. Daartoe hadden we ook het contact met de Evangeliekerk en de Pinksterkerk ter plaatse gezocht. Met een mooie delegatie waaronder enkele gasten uit Nederland zijn we ontvangen op het stadhuis. Daar hebben we enkele toespraken gehouden en heeft de burgervader de bijbels ontvangen. We kamen tot en gezamenlijke bewustwording dat zowel stad als kerk beiden de taak hebben de samenleving te dienen in alle opzichten. We zijn bijzonder dankbaar dat we als kleine christelijke gemeenschap voluit serieus genomen zijn en het stadsbestuur haar waardering voor de kerk heeft uitgesproken.

 

Geschokt

B0000144.jpg

Onze Kerk (VPKB, Belgie) heeft namens alle gemeenten haar afschuw en verbijstering uitgesproken vanwege de aanslag op de Joodse Gemeenschap in Brussel. Het beklemtoont het voortdurende belang van de kerken om te blijven oproepen tot verdraagzaamheid, respect en gebed voor alle minderheden in het algemeen en de joodse gemeenschap in het bijzonder. Het is de taak vaan de kerk om de wereld in gedachten te roepen hoe God Zijn belofte over het Joodse volk heeft uitgesproken. Laten zij bidden voor de vrede van Jerusalem en het Joodse volk. Die vrede verdraagt geen enkele vorm van geweld, haat of terreur; van wie dan ook en waar dan ook.

 

 

 

 

 

 

15:36 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |