28-08-17

Nieuwe initiatieven

 

BIBLIODRAMA

De Schrift doen als weg tot dieper geloven.

Vanaf 14 september biedt de Bremstruik in samenwerking met de Protestantse kerk de mogelijkheid om deel te nemen aan vijf bijeenkomsten met bibliodrama.

Wat is bibliodrama?
Het woord bibliodrama bestaat uit twee delen: biblio verwijst naar de bijbel, drama heeft te maken met uitspelen. Bibliodrama is een manier van werken die mensen uitnodigt in een Bijbelverhaal te stappen en het van binnenuit te verkennen en te onderzoeken. Het is de Schrift lezen door die te doen. Op deze wijze ontstaat een wezenlijke ontmoeting met het Woord.

Neem bijvoorbeeld het genezingsverhaal van Bartimeüs (Marcus 10, 46-52). Eerst leest de pastor de passage voor. Daarin komen volgende personages voor: Jezus, een menigte mensen, leerlingen, een blinde bedelaar, Jezus-zoon-van-David, veel snauwers, mensen die roepen: “Heb goede moed". De deelnemers vertellen vervolgens wat hun is opgevallen in het verhaal. Zo kom je, naar elkaar luisterend, dichter bij het verhaalde. Als je er even de tijd en de moeite voor neemt, kan je je inleven in het verhaal.
Na de bespreking leest de pastor het verhaal nog eens voor. Daarna nodigt zij iedereen uit zich met één van de personages te identificeren en die plaats in te nemen in de ruimte die nauwkeurig is ingedeeld vanuit het verhaal.
Vervolgens doet de pastor de ronde en vraagt eenieder wie hij/zij is (welke rol zij gekozen heeft). Op deze manier weten de deelnemers van elkaar wie zij spelen. Dan kan de samenspraak beginnen, ieder spreekt dan vanuit de gekozen rol. Die rol is zowel een uitdaging als een bescherming. Je kunt je er ook enigszins in verbergen. Je hoeft namelijk niet uit te spreken hoe je twijfel, verdriet, blindheid, of je vreugde of verlangen er uit zien, of waar ze vandaan komen. En mocht iemand er wel naar vragen, dat mag je dat rustig weigeren.

Bibliodrama speelt zich af in het veld van het zoekend geloven. Min of meer uitdrukkelijk is er altijd verwijzing naar de Eeuwige. En door ons in het Grote Verhaal te begeven, hopen we te ervaren hoe ons eigen levensverhaal ermee verbonden is, zodat we er de heilzame werking van kunnen ondergaan.

Praktisch
• Voor wie? Voor iedere (jong)volwassene die zich door het bovenstaande wordt aangesproken.
• Waar? De Bremstruik, Arme Klarenstraat 36, Roeselare
• Begeleiding? Elly Bouman, predikant van de Protestantse kerk Roeselare, begeleidt de bibliodrama samenkomsten.
• Wanneer? Eén bijeenkomst per zes weken. De eerste bijeenkomst is op donderdag 14 september van 19.30 – 21.45 uur. De volgende bijeenkomsten volgen op 24 oktober, 7 december, 18 januari en 1 maart. Tijdens de eerste bijeenkomst wordt overlegd op welk tijdstip de volgende sessies zullen plaatshebben. Vooraf inschrijven is noodzakelijk. De reeks bibliodrama kan doorgaan als er minimaal 6 deelnemers zijn. Het maximum aantal deelnemers is 15.
• Kosten? De deelnemers betalen een bijdrage van 25 euro voor de reeks van 5 samenkomsten.

• Informatie en inschrijving?

 ds. Elly Bouman - 051 709332 - elizabethvdm08@gmail.com
 De Bremstruik – 051 200420 – info@debremstruik.be


1517-2017 - 500 jaar REFORMATIE
Hoe is het gekomen,
hoe vinden we elkaar terug?

In 2017 is het 500 jaar geleden dat Maarten Luther zijn 95 stellingen publiceerde tegen de misstanden die hij zag in de kerk van zijn dagen. Wat Luther niet had gewild, gebeurde toch. Zijn optreden leidde tot een kerkscheuring. Hoe is het gekomen?

Maarten Luther (geboren in 1483 te Eisleben) ging als jongeman rechten studeren aan de universiteit in Erfurt. Tijdens zijn studententijd ontstond een verlangen om monnik te worden. Op een dag, toen hij van een bezoek aan zijn ouders in Mansfeld, terug reisde naar de universiteit in Erfurt werd hij overvallen door donder en bliksem. Luther was doodsbang en riep in zijn angst: ‘Help mij, heilige Anna, ik zal monnik worden!’ Hij komt veilig aan in Erfurt en wacht niet lang om zijn gelofte in te lossen. Hij breekt zijn rechtenstudie af en treedt in in het Augustijner klooster in Erfurt. Nog geen jaar later, op 4 april 1507, wordt hij tot priester gewijd en in 1508 wordt hij docent filosofie aan de universiteit van Wittenberg.

Twee jaar later wordt hij door zijn kloosterorde naar Rome gestuurd. Wat hij daar ziet is zo schokkend voor hem dat hij met veel vragen terugkomt in het klooster in Wittenberg. Hij zet zijn werk aan de universiteit voort en wordt daar in 1512 benoemd tot hoogleraar in de Bijbelse vakken. Dat brengt mee dat hij de Bijbel diepgaand gaat bestuderen.
Dat leidt tot veel nieuwe inzichten waarover hij correspondeert en gesprekken voert met geestelijken in heel Duitsland. En dan op zekere dag krijgt hij een opwekkingservaring die van doorslaggevende betekenis wordt in zijn leven. Het lezen van Romeinen 1:17 komt binnen als een machtig Woord van vrijspraak. Jarenlang had Luther geworsteld met de vraag hoe hij acceptabel kon zijn voor God. Nu, bij het lezen van de Romeinenbrief ontdekt hij dat hij voor het antwoord op die vraag, niet bij zichzelf moet beginnen maar bij God. Het gaat niet in de eerste plaats om zíjn prestaties maar om wat God geeft en doet. Opeens ziet Luther het: ‘God verklaart mij rechtvaardig op grond van wat Christus heeft gedaan, door het geloof mag ik daarin delen.’

Deze bevrijdende openbaring leidt ertoe dat Luther niet langer kan zwijgen en de kerk aanklaagt vanwege de misstanden waaronder hij velen ziet lijden. Hij verlangt naar een hervorming van de kerk. Hij wil dat de praktijk binnen de kerk getoetst wordt aan het Woord van God. Het Woord, de Heilige Schrift, moet centraal staan en mensen moeten zelf de Bijbel kunnen lezen. Drie belangrijke noties vatten zijn nieuwe inzichten samen: Sola Scriptura, alleen door het Woord; Sola Gratia, alleen door genade; en Sola fide, alleen door het geloof. Drie noties die samenkomen in Solus Christus, door Christus alleen.

Dat dit alles zou uitlopen op een kerkscheuring, heeft Luther niet kunnen voorzien. Nog minder heeft hij kunnen vermoeden hoe het er 500 jaar later zou uitzien in Europa. Des te meer reden om ons anno 2017, 500 jaar later, als Katholieken en Protestanten de vraag te stellen: hoe vinden we elkaar (na die 500 jaar) terug? Wat hebben we geleerd en wat moeten we nog leren?

De Bremstruik en het Decanaat Roeselare en de Protestantse kerk Roeselare, nodigen u uit op om samen op deze vragen enkele zoekende antwoorden te formuleren. U bent van harte welkom op donderdag 5 oktober om 19.30 uur in de Protestantse kerk te Roeselare. Ds. Elly Bouman, predikant van de Protestantse kerk in Roeselare, leidt de avond in met een presentatie over Maarten Luther en hoe het is gekomen dat de kerk scheurde. Daarna wisselen we aan de hand van enkele vragen en stellingen uit over de vraag: hoe vinden we elkaar terug?

Praktisch
• Waar? Protestantse kerk, Jan Mahieustraat 21 te Roeselare.
• Wanneer? Donderdag 5 oktober 2017 om 19.30 uur.
• Toegang? Vrij, gelieve wel vooraf uw naam op te geven.

• Informatie en inschrijving?

o ds. Elly Bouman - 051 709332 - elizabethvdm08@gmail.com
o De Bremstruik – 051 200420 – info@debremstruik.be

 

16:11 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Erediensten september 2017

  • Zondag 3 september, 10.00 uur – 11de van de zomer

Voorganger: dhr. Martyn Flo

 

  • Zondag 10 september, 10.00 uur – 12de zondag van de zomer

Voorganger: ds. Elly Bouman

 

  • Zondag 17 september, 10.00 uur -13de zondag van de zomer

Voorganger: ds. Elly Bouman

 

  • Zondag 24 september, 10.00 uur – 14de zondag van de zomer

Viering Heilig Avondmaal

Voorganger: ds. Elly Bouman

 

  • Zondag 1 oktober, 10.00 uur – 15de zondag van de zomer

Voorganger: dhr. Rafaël Sette

 

15:17 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-01-17

Kerkelijk jaar

Kerkelijk jaar

Op 27 november is het nieuwe kerkelijk jaar begonnen. In de jaarcyclus gaan we van het ene hoogfeest naar het andere. Dat is zichtbaar aan de kleur van het antependium (het kleed) over de tafel en de kleur van de stola die de voorganger draagt. Het gebruik van kleuren in de eredienst is volgens historici al tien eeuwen oud. Dit gebruik, zo hebt u wel gezien, is ook in ‘de Geuzentempel’ weer ingevoerd.

Kleuren gebruiken in de kerk is mooi, maar wat betekenen die kleuren? We zetten het hieronder nog eens op een rijtje in de hoop dat de kleuren zeggingskracht krijgen en ons meenemen van het ene heilsfeit dat we vieren naar het andere.

Advent

Het kerkelijk jaar begint met de vier weken van Advent. Advent betekent ‘komst’. Het duidt op het verlangen naar de komst van Christus en zijn rijk, een verlangen dat doorklinkt in de erediensten. De liturgische kleur in deze weken is paars. Paars vanwege het karakter van deze tijd, een tijd van bezinning, inkeer, berouw en boete. Het is de tijd waarin we zingen: ‘Hoe zal ik U ontvangen, hoe wilt Gij zijn ontmoet?’

Kerst

Kerstfeest wordt gevierd in de christelijke kerk sinds de vierde eeuw. Het heidense Natalis Invicti Solis, zonnewendefeest werd toen als het ware gekerstend, voortaan zou het zijn: het geboortefeest van Jezus die het Licht is voor de wereld, de Zon der gerechtigheid. De kleur die daarbij hoort is de kleur van licht en vreugde: wit. Deze kleur blijft tot en met de eerste zondag na Epifanie.

Epifanie

Het woord Epifanie is voortgekomen uit de kerkelijke term ‘epiphania’ (Latijn) ontleend aan het Grieks ‘epiphaneia’, dat betekent ‘verschijnen’ of ‘aan het licht brengen/openbaren’. Met Epifanie gaat het om het verschijnen van onze Heiland.

Vanouds vierde een groot deel van de kerk op 6 januari de geboorte van Christus – en nog zijn er christenen (o.a. in de Russisch Orthodoxe kerk) die dat op die datum doen. In de meeste westerse kerken wordt Epifanie gevierd aan het begin van het kalenderjaar en gaat het in de Evangelielezing over de komst van wijzen uit het Oosten of de doop van Jezus in de Jordaan of over het eerste wonder dat Jezus deed in Kana.  

Na Epifanie komt de groene kleur weer in de kerk. Groen is de kleur van groei en hoop. Het Evangelie van Jezus’ komen in de wereld is bron van leven, hoop en groei.

Veertigdagentijd

Opnieuw komt de kleur paars in de kerk: de kleur van inkeer en boete. Dat is de tijd voor Pasen. Die tijd begint met Aswoensdag, genoemd naar de as van de verbrande palmtakken van de Palmzondag van het vorige jaar. In de Rooms Katholieke kerk (en tegenwoordig ook wel in protestantse kerken) krijgen gelovigen dan een kruisje op het voorhoofd een breekt een tijd aan van vasten/versobering.

In de Reformatorische traditie wordt deze tijd voor Pasen ook wel aangeduid als de Lijdenstijd. Een tijd van zeven weken waarin –evenals in de katholieke traditie- het lijden en sterven van Christus wordt verkondigd, bezongen en roept tot inkeer en bezinning.

De Stille week

De week die begint met Palmzondag, wordt genoemd: de Stille week voor Pasen. Aan de vooravond van zijn dood vierde Jezus met zijn leerlingen de maaltijd die de Exodus, de Uittocht uit Egypte gedenkt. Gaandeweg krijgt deze Maaltijd een nieuwe betekenis als Jezus het brood en de beker neemt en hen daarmee bepaalt bij zijn lichaam en bloed, zijn leven dat Hij zal geven tot vergeving van zonden. Met deze instelling van het Avondmaal, op donderdagavond beginnen de dagen van Pasen, die omvatten: de Witte Donderdag, de Goede Vrijdag, de Stille Zaterdag en het hoogfeest van Pasen.

 Pasen

Met Pasen verandert de kleur in de kerk in wit. We groeten elkaar met de aloude Paasgroet: De Heer is waarlijk opgestaan, de Heer is verrezen. We horen en zingen van Jezus’ overwinning op zonde en dood, een grote vreugde waarin alles gelovigen mogen delen.

Hemelvaart

Na Pasen blijft het wit van de vreugde nog wekenlang in de kerk. Op de 40ste dag na Pasen vieren we Hemelvaartsdag. Zoals Israël 40 jaar na Pascha het beloofde land binnentrok, zo trekt Jezus de veertigste dag na zijn uittocht uit de dood vanaf de Olijfberg de hemelse heerlijkheid binnen. Een wolk (beeld van de ‘Sjekina’, luister van God) onttrekt Hem aan de ogen van zijn leerlingen.

Nog steeds blijft de kleur wit. Ook op de zondag die volgt, die genoemd wordt weeskind-zondag, of weeszondag. Zo genoemd vanwege de belofte van Jezus voor zijn hemelvaart: Ik zal jullie niet als wezen achterlaten. Hij zou de trooster, de Heilige Geest, zenden.

Pinksteren

De Heilige Geest komt met Pinksteren, 50 dagen na Pasen. De kleur in de kerk is dan rood, de kleur van vuur, de vlam van de Geest. Uit alle windstreken zijn pelgrims bijeen in Jeruzalem om daar het grote oogstfeest, Sjavoet, te vieren. Het feest doet bovendien denken aan de wetgeving op de berg Sinaï. Juist op dit feest zendt God de Heilige Geest. Er is een geweldige wind en tongen van vuur en ieder hoort in zijn eigen taal het Evangelie van de Opgestane Heer. Duizenden mensen komen tot bekering en laten zich dopen.

Trinitatis

De zondag na Pinksteren wordt de kleur wit. Het is het feest van de Drie-eenheid, waarop Vader, Zoon en Heilige Geest worden geëerd vanwege Gods grote daden. Na Trinitatis gaan we de zgn. ‘feestloze’ tijd in. De kleur is dan groen, teken van de grote zomer die komen zal.

Het nieuwe kerkelijk jaar, 2016-2017 is nu begonnen. Laat onze bede zijn dat we gedurende het jaar het Evangelie in- en uitademen, sterker nog: dat het Evangelie ons hele leven doortrekt en kleur geeft. De kleur van Hem die een ieder aanspreekt en roept: Kom, volg Mij!

Ds. Elly Bouman

13:20 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |