09-07-13

Kennismaken met de nieuwe dominee

IMG_7280.JPG

 

 

 

 

“Ken Hem in al uw wegen, dan zal Hij uw wegen recht maken…”

 

                                                                                        Spreuken 3.6

 

 

 

   Het was enigszins lastig orienteren om de meeste gerichte weg naar Roeselare te rijden. Wie van richting Gent komt zal op de autoweg Kortrijk volgen en via E 17 richting Rijsel. Indien via Brugge weliswaar de A 17 maar de Tom-Tom (routeplanner/GPS) geeft deze route niet aan. Voor ons gevoel maakte we –al reizende- een flinke omweg door de aanwijzingen te volgen en een ruime lus te maken om Kortrijk heen en daarmee Roeselare volledig voorbij te rijden. Dat moet anders kunnen! Na de diverse bezoeken die we aan de Geuzentempel brachten probeerde wel telkens –in ongehoorzaamheid aan de Tom-Tom- een andere route te nemen om via de Brugsesteenweg de stad te verlaten. Vriendelijk doch dringend vermaande de stem van de routeplanner ons tot omkeren (bekeren) en bepaalde ons bij de weg die we moesten gaan; alle vermeende omwegen ten spijt. Telkens kwamen we op bestemming aan, volgde we onze weg gehoorzaam. Soms mopperend omdat we meende dat het anders moest, soms verrast als we wonderlijk op ons doel afgingen.

 

     Thuis kwam wel eens de twijfel; dan haalde we de ouderwetse landkaart er bij; zochten we naar alternatieven. Kon de Tom-Tom zich vergissen of hadden wij de signalen op de borden moeten volgen; “GPS uit”?

 

     Wie ons was voorgegaan in de zoektocht naar de beloofde bestemming was Israel, dwalend en speurend in de woestijn. Niet altijd volgde Israel de duidelijke signalen op die God haar gaf, zij moest haar weg via omwegen gaan, lange lussen waren nodig en vele alternatieven hoe het anders kon of anders moest konden haar niet baten. Niet zonder reden werd het volk omgeleid en verstreken jaren om haar beloofde bestemming te bereiken en te behouden. Tot op de huidige dag staat de reis die zij maakt en de weg die zij neemt voortdurend onder discussie.

 

     Wegen en paden zijn ook voor de christelijke gemeente de moeite waard om nauwkeurig te onderzoeken; hoe wij koers houden, soms voor ons gevoel niet recht op ons doel afgaan, omwegen maken, zijwegen gaan, oude paden verlaten en nieuwe wegen verlangen; hebben wij een routeplanner, een GPS (global positioning system)? Om getrouw de weg te volgen die ons wordt aangewezen? Niet alleen in heftige besluiten bij een beroep, maar ook dagelijks in ons gebed en de dienst aan het Koninkrijk. Gaat een christen in navolging van Christus! Gaat een gemeente –on track- koersend op het evangelie! De onvoorwaardelijke belofte van de Heere aan Israel en de volken waar wij Hem kennen op al onze wegen en Hij onze wegen zal recht maken. Ook de weg naar Roeselare!

 

“… een babbeltje slaan…”

          Dat ken ik niet, een balletje misschien, maar een babbeltje? Daar kon mijn vrouw wel  opheldering geven, daar bedoelen de Vlamingen een gezellig praatje maken mee. Na de kerk nog wat nablijven en bij elkaar zitten om met elkaar te spreken en de banden aan te halen. Dat lijkt me belangrijk, om mensen te leren kennen, elkaars achtergrond en omstandigheden. Alleen dan kun je met elkaar meeleven in vreugde en zorgen. De gemeente is als een lichaam, alle verschillende onderdelen van het lichaam worden niet geacht allemaal hetzelfde te doen en te denken; dan kan het lichaam niet functioneren. Juist de diversiteit en verscheidenheid aan gaven en talenten (en roepingen) maakt dat de gemeente optimaal functioneert in de samenleving. Het babbeltje slaan kan daar aan bijdragen, maar het moet er niet bij blijven.

 

     Uw nieuwe dominee zal daarom niet voornamelijk babbeltjes slaan en nog minder balletjes slaan. Ik hoop er samen met u werk van te maken om de gemeente als lichaam van Christus dienstbaar te laten zijn aan elkaar en de omgeving. De kerkenraad heeft mij gevraagd vooral aandacht te besteden aan het jeugd- en jongeren werk. Ik zal de uitdaging aangaan vooral onze jonge gemeenteleden op te zoeken en samen te brengen.

 

     Daarnaast zal ik in de eerste periode veel bezig gaan zijn met kennismaking met gemeenteleden en het opzoeken van mensen in nood, ziekte of eenzaamheid. Verder zult u me met flinke regelmaat op de kansel zien. Wat mij betreft is de eredienst op zondag het kloppend hart van het lichaam, daar ontmoeten wij elkaar en onze Heiland onder het woord en bij het sacrament.

 

 

 

 

IMG_8118.JPG

 

 

Stellen we onszelf voor…

 

    3 zonen in de leeftijd van 10, 11 en 14 zoeken een school, vriendjes en hulp bij Franse les! Dat waren voor onze jongens de knelpunten van een beroep naar Roeselare! Gelukkig kregen we hulp bij het zoeken naar een school, het zal spannend zijn of het lesaanbod aansluit bij hun oude school. In elk geval zullen zij flink aan de gang moeten met Frans. In Nederland is Engels als tweede taal verplicht! Wat we ook moesten uitleggen was de klassenindeling; zaten ze in Nederland nog in groep 7, in Belgie gaan ze terug naar klas 6. Dat was even slikken. In de Adriaen Willaertstraat is volop activiteit om onze pastorie in orde te maken en voor de jongens worden kamers in gereedheid gebracht. En zelfs hebben ze al eerste vriendschappen gesloten.

    In september zullen we als gezin overkomen en starten in de gemeente rondom de Geuzentempel. Dat zal dan de 5e keer zijn dat we van woonomgeving veranderen, de 2e keer naar het buitenland. We woonde eerder in verschillende delen van Nederland en in het laatste in IJmuiden aan de zee en op steenworp afstand van Amsterdam. Een heerlijke plek om te wonen en te werken in Gods wijngaard. Ten tijde van vreugde en zorgen waren we verbonden met elkaar en deelde in de gemeenschap met Christus.

     Naast het normale gemeentewerk ben ik graag actief voor de landelijke kerk. In Nederland was actief in de visitatie, ik was mentor voor beginnende predikanten en 3 maal per jaar maakte ik deel uit van de colloquiumcommissie (examencommissie). Zo kon ik op vruchtbare wijze plaatselijk en landelijk werk combineren tot vreugde van mijzelf en daarmee ook voor de gemeente.

    Mijn vrouw was/is actief binnen jeugdzorg en kinderwelzijnwerk. Als pleeggezin (projectgezin) zijn we vele jaren het tijdelijk thuis geweest van kinderen in diverse leeftijden; dat gaf naast onze eigen kids een levendig gezinsleven. Omdat we voor onze huidige 2 pleegkinderen nog altijd geen geschikte plek hebben gevonden is ons gevraagd te overwegen hen beide tijdelijk te blijven opvangen in Roeselare.

    Als geen andere oplossing gevonden wordt zullen we dus in september niet met 5 maar tijdelijk met 7 personen overkomen. Veel drukte in het gezin en in het werk als predikant en het daarbij horende pastorieleven wisselen we daarom graag af met vakantiereizen. In het verleden konden we onze reislust zelfs combineren met een verblijf van 3 jaar in Indonesie; daar was ik docent aan een opleiding voor predikanten. Zo woonde we enkele jaren als gezin in de tropen! Toch vragen onze jongens steeds meer naar een rustige vakantie waarin ze lekker kunnen luieren, logeren, fietsen en gamen.

   In de komende jaren hebben we ons voorgenomen daarom vaker in Nederland/Belgie te blijven. In de spaarzame vrije tijd luister ik graag naar klassieke muziek, (renaissance), orgelconcerten, maar ook moderne muziek klink vanuit de studeerkamer. We genieten van een heerlijk terrasje en een Belgisch biertje. In het verleden bewoonde we de pastorie gastvrij als het huis (thuis) van de gemeente. We maken er een gewoonte van mensen te verwelkomen en tijd te nemen voor een onverwachts bezoekje. Ook in Roeselare willen we een huis bewonen waar een ruime ingang is en deuren die altijd open staan.

 

     We zien erg uit naar onze overkomst, al is het alleen al om de geweldige en omvangrijke operatie die ermee samengaat; verhuizen is een zware taak! Op dit moment probeert het bestuur van de Geuzentempel, in samenwerking met de kerkenraad en in overleg met stadsbestuur de woning gereed te maken en de verhuizing mogelijk te maken. Bovenal zien we uit naar het bereiken van de bestemming die we van God gekregen hebben.

  

Veel dank

 

   Telkens opnieuw werd ons op het hart gedrukt dat de gemeente gebeden heeft en bidden zal voor onze komst. We hebben met elkaar meegeleefd en contact onderhouden. We willen u hartelijk danken voor alle inzet en betrokkenheid.

 

     Met dank aan de Heere, Hij heeft ons tot zover willen brengen.

 

Familie Van Bruggen

 

09:49 Gepost door Rony in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |