11-04-13

DIETRICH BONHOEFFER

 

Op 9 april a.s. zal het 68 jaar geleden zijn dat één van de merkwaardigste predikanten, theoloog en verzetsman, Dietrich Bonhoeffer, is omgebracht is in het concentratiekamp van Flossenburg en dit op persoonlijk bevel van Hitler.

Toen de nazi’s in 1933 aan de macht kwamen werden ze door de meeste protestantse kerken toegejuicht. Er waren gelukkig uitzonderingen. Mensen als Martin Niemöller, Paul Schneider en Dietrich Bonhoeffer. Naast deze individuen, die het gevaar inzagen van het nationaalsocialisme. Vanaf 1940 nam Bonhoeffer actief deel aan het verzet. Toen hij werd vermoord was hij 36 jaar.

Hij was één van de leiders van de Bekennende Kirche (Belijdende Kerk), maar vond dat de kerk meer moest doen dan alleen maar zichzelf blijven en toekijken. Dat was de reden dat hij begin jaren veertig samenwerkte met militairen en anderen die plannen beraamden om Hitler uit de weg te ruimen. Hij werkte voor de Abwehr en kon zo contact onderhouden met het buitenland en meewerken aan een vluchtweg voor de Joden.

Reeds in 1936 verscheen zijn boek Navolging. Het tekent de periode van geestelijk verzet tegen het geweld. In de periode van 1940 tot zijn gevangenneming in 1943 werkte hij aan een ethiek, na de oorlog onafgemaakt uitgegeven. Ook dat boek is een verantwoording: hoe het goede te doen als het kwaad oppermachtig is. In Verzet en Overgave, waarin zijn aantekeningen in de gevangenis staan, geeft hij rekenschap van zijn daden en zijn geloof. Deze drie boeken zijn vandaag nog razend actueel.

Voor Bonhoeffer, waren de Psalmen zowel het Woord van G'D als de woorden van mensen. Luther geloofde dat je in iedere psalm de stem van Christus kon horen, een Christus die mét ons en vóór ons bidt.

In zijn werken betoogt Bonhoeffer dat de navolging van Christus de bevrijding van mensen betekent. Bevrijding ook van alle menselijke instellingen en geboden, van al wat drukt en belast, van al wat zorg en gewetensbezwaren veroorzaakt.

Het gebod van jezus is hard voor wie er zich tegen verzet, maar zacht voor wie er zich gewillig aan overgeeft. Navolging van Christus heeft dan ook niets te maken met krachtprestaties van de ziel. Dat is er dikwijls van gemaakt in een Christendom waarin de genade een leerstuk was geworden, het geloof een systeem en het menselijke gedrag een kwestie was van gebod op gebod en regel op regel. Jezus vraagt niet het onmogelijke of onmenselijke: zijn gebod wil nooit leven vernietigen, maar leven bewaren, sterken, genezen. Navolging van Christus is een vreugde.

 

 

 

                                                                      

10:50 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

DE KERK DRAAIT VIERKANT

 

Kerkmozaïek van de maand februari gaat over de kerk en haar toekomst. De VPKB wordt deze keer kritisch onder de loupe genomen. Vooral twee artikelen proberen ons wegwijs te maken hoe het verder moet met de terugloop van leden en met het gebrek aan enthousiasme.

 

Ds. Johan Temmers pleit voor een nieuwe kerkhervorming, inhoudelijk zowel als structureel. Hij verwijst bijv. naar de tegenstemmen die in de eerste eeuw tegen de hoofdstroom ingingen en een meer verinnerlijkte Christus preekten. De kerk zou zich minder exclusief in haar geloofsbelijdenis moeten opstellen, vindt hij. Maar hij houdt vooral een pleidooi voor een slagvaardiger synode, die wat minder druk maakt over de taalkwesties in België. Desnoods met verlies van een al te strenge eenheid. Hij oppert het idee voor kleine gemeenten om te gaan samenwerken in een regionaal verband. Eén predikant zou de leiding moeten geven aan een team van predikanten, kerkelijke werkers en gemeenteleden. Samen zouden ze initiatieven moeten nemen en dat werk zou ook in de vorm van korte projecten kunnen gebeuren. Zijn gedachten zijn prikkelend en zullen menigeen uitdagen om het zo te proberen of het juist anders te zien.

 

Datzelfde geldt voor de bevlogen benadering van ds. Arjan Knop. Hij hekelt de trage werking van de kerk, het gebrek aan creativiteit en een visie voor de kerk in deze tijd. Hij houdt de kerk voor dat ze de mensen moet zoeken, midden in de samenleving, de zoekers die het in de huidige structuur niet meer kunnen vinden. Hoe kan het verhaal van Jezus werkelijk aansluiting vinden bij de noden die er heden ten dage zijn? Knop ziet graag een kerk die cultureel actief is en zich buiten de eigen structuur begeeft, lezingen geeft en cursussen en concrete hulp. Kortom: de kerk moet zich niet op eigen gebied terugtrekken, maar het lef hebben om te zaaien.

10:45 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |