11-04-13

DIETRICH BONHOEFFER

 

Op 9 april a.s. zal het 68 jaar geleden zijn dat één van de merkwaardigste predikanten, theoloog en verzetsman, Dietrich Bonhoeffer, is omgebracht is in het concentratiekamp van Flossenburg en dit op persoonlijk bevel van Hitler.

Toen de nazi’s in 1933 aan de macht kwamen werden ze door de meeste protestantse kerken toegejuicht. Er waren gelukkig uitzonderingen. Mensen als Martin Niemöller, Paul Schneider en Dietrich Bonhoeffer. Naast deze individuen, die het gevaar inzagen van het nationaalsocialisme. Vanaf 1940 nam Bonhoeffer actief deel aan het verzet. Toen hij werd vermoord was hij 36 jaar.

Hij was één van de leiders van de Bekennende Kirche (Belijdende Kerk), maar vond dat de kerk meer moest doen dan alleen maar zichzelf blijven en toekijken. Dat was de reden dat hij begin jaren veertig samenwerkte met militairen en anderen die plannen beraamden om Hitler uit de weg te ruimen. Hij werkte voor de Abwehr en kon zo contact onderhouden met het buitenland en meewerken aan een vluchtweg voor de Joden.

Reeds in 1936 verscheen zijn boek Navolging. Het tekent de periode van geestelijk verzet tegen het geweld. In de periode van 1940 tot zijn gevangenneming in 1943 werkte hij aan een ethiek, na de oorlog onafgemaakt uitgegeven. Ook dat boek is een verantwoording: hoe het goede te doen als het kwaad oppermachtig is. In Verzet en Overgave, waarin zijn aantekeningen in de gevangenis staan, geeft hij rekenschap van zijn daden en zijn geloof. Deze drie boeken zijn vandaag nog razend actueel.

Voor Bonhoeffer, waren de Psalmen zowel het Woord van G'D als de woorden van mensen. Luther geloofde dat je in iedere psalm de stem van Christus kon horen, een Christus die mét ons en vóór ons bidt.

In zijn werken betoogt Bonhoeffer dat de navolging van Christus de bevrijding van mensen betekent. Bevrijding ook van alle menselijke instellingen en geboden, van al wat drukt en belast, van al wat zorg en gewetensbezwaren veroorzaakt.

Het gebod van jezus is hard voor wie er zich tegen verzet, maar zacht voor wie er zich gewillig aan overgeeft. Navolging van Christus heeft dan ook niets te maken met krachtprestaties van de ziel. Dat is er dikwijls van gemaakt in een Christendom waarin de genade een leerstuk was geworden, het geloof een systeem en het menselijke gedrag een kwestie was van gebod op gebod en regel op regel. Jezus vraagt niet het onmogelijke of onmenselijke: zijn gebod wil nooit leven vernietigen, maar leven bewaren, sterken, genezen. Navolging van Christus is een vreugde.

 

 

 

                                                                      

10:50 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.