11-07-11

Muus Jacobse

O Heer,

verberg U niet,

ook al doe ik niet anders..

 

Gezang 395

 

1

O Heer, verberg U niet voor mij,

wanneer ik mij verberg voor U.

Gij weet het, ik ben bang voor U,

ontwijk U en verlang naar U.

O ga niet aan mijn hart voorbij.

 

2

En wees niet toornig over mij,

wanneer ik U geen liefde bied.

Ik noem U, maar ik ken U niet,

ik buig mij, maar ik ben het niet

en mijn gebed is tegen mij.

 

3

Spreek zelf in mij het rechte woord.

Zo vaak ik woorden voor U vond,

heb ik mij in mijn woord vermomd.

Nu wacht ik tot Gij zelve komt

en spreekt, zodat uw knecht het hoort.

 

4

Heer, roep mij als uw dwalend schaap,

dat U niet zoekt en U niet vindt.

Geef mij, als een die Gij bemint,

geef, dat ik als uw eigen kind

uw stem mag horen in mijn slaap.

 

  

is getekend

Muus Jacobse (1909-1972).

 

 

 Klaas Hanzen Heeroma

 

Geboren op 13 september 1909 te Hoorn en gestorven op 21 november 1972 te Groningen.

U zegt: Heeroma? Nee dominee, van hem ik nooit van gehoord. Maar misschien bent u wel die andere naam eens in uw liedboek tegengekomen 'Muus Jacobse'.

Heeroma gebruikte bij het dichten in plaats van zijn naam deze naam. Een naam die hij ontleend had aan een van zijn voorvaderen van moederszijde, een visser van Marken.

 

Zijn leven.

Heeroma's vader was leraar te Zwolle. Kerkelijk waren zijn ouders vrijzinnig protestants. Hier leefde persoonlijke ervaring en beleving boven geloof in leer en Openbaring.

Klaas nam door eigen geloofsgroei in bewondering afstand van zijn thuis. Hij rekende niet af met zijn afkomst zoals zo velen later doen. 

De dichter liet ooit het zinnetje vallen:

'Later, als ook het leven jou gaat dwingen anders dan je nu droomt, doe je ook dingen anders dan je nu van jezelf verwacht..'.

Pleit dit alles goed wat je ouders deden en doen? is een vraag waar je over kunt nadenken en spreken.

Als student trekt hij naar Leiden. Hij promoveert er in 1935 op de Hollandse dialectiek.

En met een studiebeurs op zak bezoekt hij de dialectologische instituten van zijn tijd te Gent, Leuven en Marburg.

In 1936 wordt hij leraar in Wassenaar. Van 1937 tot 1948 is hij redacteur bij het Woordenboek der Nederlandse Taal, van 1949 tot 52 hoogleraar te Djakarta (Indonesie) en van 1953 tot aan zijn plots overlijden hoogleraar aan de rijksuniversiteit van Groningen.

 

Spelen met taal.

Leiden en Groningen zijn de studentensteden die doen denken aan die andere hoogleraar J. Huizinga. De schrijver van de 'Homo ludens'..de spelende mens.

Ook Klaas speelde met taal. Hij zag zichzelf als taalmens en speelde en woekerde met de door God aan hem gegeven talenten.

Tijdig vond Klaas de balans tussen wetenschap en gelovig dichterschap. Beiden hadden in hem recht van spreken gevonden.

Veelal kan de platte wetenschap niets met dromers, dichters en profeten. Wat nut hebben ze, wat voegen ze aan de maatschappij toe? Wat nut hebben Christenen in onze samenleving?

De dichter Muus wilde zijn lezers voorgaan naar het beloofde land. Dat land was voor hem het ware land. Verspieder wilde hij zijn; de gemeente vertellen als eerste ziener en hoorder over wat hij daar gezien had.

Hij zei het als volgt:

"Allen die blijven hunkeren naar gerechtigheid, gelijkwaardigheid, vrede en vrijheid, naar verlossing uit de engten van het normale, het zelfbehoud..ja die allen hebben een streepje voor bij God.

De echte uittocht is de bevrijding, is de losmaking uit de infectie van de ongeest..hij die ons gevangen houdt". 

Hier in de persoonlijke omgang vond hij de ware bronnen van goed en kwaad. Hier ontdekte Klaas, hier kon men de ware en juiste normering vinden van wat is waarheid, wat is waar, goed en kwaad?

 Persoonlijk heeft Heeroma bij zijn geloofsgroei en Bijbels dichterschap veel gehad aan zowel gezangen en gedichten die ons uit de geschiedenis zijn overgeleverd als ook aan zijn persoonlijke omgang met Gods Woord.

Hij ontdekte hoe alles hem gevangen hield. De jaren brachten hem de onderscheiding der geesten.

 

Zijn gezangen.

Tal van gezangen vinden we in het liedboek terug. Zoek ze maar eens op in uw liedboek, in het register van mijn liedboek vind je ze op blz. 754. Gezang 2, 4, 8 ..een 36 tal.

Waarvan 29 van zijn eigen hand. De rest zijn vertalingen en bewerkingen.

Op 19 mei 1973, de dag waarop het liedboek in gebruik genomen werd, zong men zijn bewerking van psalm 146 en 's middags presenteerden meer dan twintig koren zijn gezangen 84 en 103.

De psalmvertalingen en de gezangen waarbij hij de Gods naam Heere vertaalde in Heer werd Klaas vanuit conservatieve, behoudende hoek niet in dank afgenomen.

‘Heeroma’, riep en schreef een dominee, ‘hoe zou jij het vinden wanneer ze jouw naam..Heeroma in Heroma zouden veranderen?’

Waar was het respect en het ontzag voor God gebleven? Maakte men de gezangen en psalmen hierdoor naar menselijke maat? Was het de tijdsgeest en de mensengeest in de dichter die regeerde boven God uit? Draaide alles nu in het geloof om mooie liturgietjes, kleurenpracht en symboliek? Was God verworden tot mooi taalspel..

Hoe kunnen jullie?

 

Wat gebeurde er met Jezus' zendingsopdracht? Verwerd alle kerkelijk doen tot slechts binnenkerkelijke gezelligheid, mooidoenerij, een exclusief groepje mensen die mooi, intellectueel bezig is.. Is dat dan de bedoeling geweest van Gods Woord en Jezus' zendingsopdracht?

 

U zegt:

Rustig dominee Eberson, rustig..

Maar zeg nu zelf, broer, zus, dit kan het toch niet zijn?

In sommige landen vechten christenen om hun geloof en wij hebben het hier over taalspel en dichten..

Het doet deze dominee Eberson denken aan een andere dominee. Hij noemde dominee R. Wurmbrandt. Hij was de schrijver van de 'Ondergrondse kerk'. Het is een boek dat verhaalt het verhaal van Christenen die in het vroegere communistische Oostblok vervolgd werden om hun geloof.

Hij schrijft 'Christen in het westen wordt wakker! Ziet toch wat onder uw ogen gebeurt, handelt toch, weest toch niet lauw!

In 1493 werd Constantinopel door de troepen van Mohammed II belegerd maar in de tussentijd hield een kerkelijke vergadering in de belegerde stad zich bezig met de volgende problemen:

Welke kleur hadden de ogen van de maagd? van welk geslacht zijn de engelen?

Hoe belangrijk in die tijd onder die omstandigheden die vragen?

Wordt wakker mensen?

Willen wij met Gods hulp niet liever levende tempels voor Christus bouwen?'

Voordat wij ons hierover druk maken en Klaas gaan verketteren om zijn taalspel, haalt Wurmbrandt ook nog Jozua 5 vers 13 in zijn boek aan.

Hier stelt Jozua bij Jericho de vraag aan een man die plots tegenover hem stond met een uitgetrokken zwaard: Ben jij voor of tegen ons, ben jij neutraal?

De man antwoordt: Neen..

Hoezo neen?..Wat blijkt? De man komt uit een sfeer die niet de onze is. In Zijn hemelse sfeer heerst geen voor of tegen..want vanuit die sfeer worden allen met medelijden en ontferming bezien. Allen zijn zondig, allen hebben zijn liefde, genade en vergeving nodig. In die hemelse sfeer heersen niet onze maten en ons denken.

 

Om de draad weer op te pakken.

Hoe gaan wij als Gods kinderen in onze tijd met Gods Woord om en hoe heeft God het bedoeld? Hoe ging Klaas om met Gods Woord en met zijn geloof in zijn tijd?

Is Gods Woord bijtijds bedoeld, actueel, kritisch, opstandig of is Gods Woord voor een geestelijk kind altijd geestelijk opvoedigkundig actueel en dus broodnodig?

 

Genade, hemelse genade.

Gezang 395 uit het liedboek 'O Heer, verberg U niet voor mij', de titel van deze overdenking, is van de schrijver en dichter Muus Jacobse. Het beschrijft de geloofsweg van de dichter. Misschien is het innerlijk ook onze geloofsweg?

Muus Jacobse schrijft hoe hij geleidelijk aan tot geestelijk inzicht kwam. Het doet denken aan de verloren zoon die opstaat (Lucas 15: 11-32).. Het is alsof Heeroma ons uitnodigt, gelijk de psalmdichters doen om te luisteren naar hun binnentaal als zij geestelijk met God praten..

Luister maar:

"wie ben ik tegenover God, Wie is als Hij'?"

Lied 395 als u het nog eens voor u wilt nemen, getuigt van Godskennis maar ook van zelfkennis.

Hoe vaak roepen wij God aan, hoe vaak laten wij Zijn naam vallen? En wat is hier in echt?

Hoe vaak zeggen wij mensen het Onze Vader op en zijn we er niet innerlijk geestelijk bij betrokken?

Hoe vaak zingen we in de kerk liederen en gezangen maar is er dan tussen ons en God geestelijk niets?

Strofe twee van gezang 395 gaat als volgt:

En wees niet toornig over mij, wanneer ik U geen liefde bied. Ik noem U, maar ik ken U niet, ik buig mij, maar ik ben het niet en mijn gebed is tegen mij.

Klaas is eerlijk en zegt: hoe vaak heb ik mij als dichter, als gelovig mens verstopt voor God..ik verstopte mij voor Hem in de veelheid van woorden...

Hoe sterk doet dit denken aan het bidden van de farizeeër en tollenaar in de tempel en hun geestelijke binnenpraat (Lucas 18)? Je zou zeggen puur naar het menselijk oog geweldig die farizeeërs, maar hoe dacht en sprak deze 'mooie mens' van binnen?

Maar het uiteindelijk toegeven dat hij fout en gevangen zat kon hij niet, omdat hij niet wist..de vormendienst was er, maar de ware omgang, de ware Geest was er uit..

Dit ware onderscheid had hij verleerd. Wat was goed en slecht vanuit Gods Woord bezien?

 

Een kind van God kan op den duur slechts nog maar stil worden en dankbaar zijn voor Gods liefde, vergeving en genade ons in Christus gratis geschonken.

Wij kunnen als Gods kinderen slechts nog pleiten en ons beroepen op Zijn genade en met Muus zingen en bidden:

 

Goede God, barmhartige Vader,

spreek en handel Gij,

Heer roep ook mij, zoek ook mij,

geef dat ik als Uw eigen kind Uw stem mag blijven horen,

als ik in duisternis gezeten,

in slaap gevangen toch mag weten,

Gij zoekt en blijft roepen tot dit kind..

O Heer, verberg U niet voor mij,

ook al doe ik niet anders..

 

22:36 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-07-11

Gods genade zij met U...

wanneer U met vakantie gaat..

zo neem dan mee..

Gods rijke genade..

 

(1 Kor. 15: 1-11)

 

 

Elke gelovige mag weten vanuit Gods Woord dat God met hem en haar is.

God schenkt Zijn genade gratis. Gratis krijg je iets waarvoor je niet hebt hoeven te betalen. Gratis is iets waar je eigenlijk geen recht op hebt, maar dat je toch gegeven wordt en het mooie..

Je hoeft er niet iets voor terug te geven, geen ruilhandel, geen voor wat hoort wat..

Zo geeft God ons Zijn genade, zo geeft Hij ons Zijn Zoon voor onze zonden.

 

Het leven van een kind van God begint heel klein als een zaadje dat geplant wordt. De grond neemt het op en zo groeit, ontvangt en ontdekt een kind van God geleidelijk..

Hé….is dat voor mij? deed Hij dat ook voor mij?

En dat heel onverdiend en toch voor mij….

Genade maakt je nederig, je beseft eigenlijk:

Geloven is iets wonderlijks.

Dankbaarheid groeit met de jaren..

En het wonderlijke: die genade gaat een levenlang mee,

Hij omringt ons,

bewaart ons,

sterkt ons

en wil ons ermee

thuisbrengen..

Ga dan in vrede.

De genade van God zij met U allen!

14:55 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Gebed

Zo bidden wij het U

 

Here Jezus,

wij danken U,

dat Gij vrede hebt gebracht tussen ons en God.

Laat ons Here,

nu Uw vrede ook recht opnemen in ons hart.

Schenk daartoe ons Uw Geest.

Laat ons weten en genieten,

dat onze schuld is uitgewist en dat omwille

van Uw onmetelijke genade.

In Jezus is de hemel weer open.

Neem weg de goden van ons ik en al die

onrust stichters

die het tempelplein van ons hart zo onnodig weten te verstikken.

Loop Gij er doorheen, duw Gij ze omver..

Geef Vader dat de kinderen van Uw Koninkrijk,

Uw huis mogen blijven zien als Uw huis.

Een huis waar het goed en veilig is.

Een huis waar

al Uw mensenbloemen, door Uw hemelse zon

beschenen worden..

waar de bloemen bloeien en de kinderen

kinderen mogen zijn..

Zegen ons met Uw vrede, Uw liefde,

en Uw genade..

zo bidden wij het U

doorheen tijd en eeuwigheid

om Jezus' wil,

Amen.

14:54 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |