10-07-11

Wat van God is dat blijft..

 

Lezen: Handelingen 5: 24-42

 

Na de opstanding en de hemelvaart van Jezus doen de apostelen het werk verder. Ze spreken over Jezus woorden en daden. Ze vertellen hun tijdgenoten over het goede nieuws van Gods liefde.

De farizeeën en schriftgeleerden houden hen in de gaten. Officieel was de bezettende macht het Romeinse imperium maar in stilte had, nog altijd met Romeinse toestemming, een hoog college van farizeeën, schriftgeleerden en sadduceeën het voor het zeggen. 

Met die Jezus hadden ze toch kom af gemaakt. In ieder geval dat dachten ze. Orde en rust was er weer. Het oude, de gewoonte, het natuurlijke had het weer voor het zeggen. Maar het verhaal van de Here Jezus ging toch door ondanks alle menselijke weerstand.

 

Onze weerstand niet anders dan de farizeeën..

Ook vandaag de dag is er nog steeds weerstand. Ja, onze weerstand. Van nature zitten we op één lijn met dat spel en dat stiekeme van dat hoge college farizeeën en schriftgeleerden...om maar met die Jezus kom af te maken.

Neen, Hij mag niet plaatsnemen op de troon van ons hart. Dat tempelplein moet vol zijn met van alles en nog wat. Drukte heerst er opdat plein om Hem maar niet te zien en niet te horen. Tal van goden worden er aanbeden.

 

Die man van smarten voor ons en wij moeten Hem niet..

Zo is het bij ons en we hoeven elkaar als gelovige Christenen niets wijs te maken. Zelfs de meest gelovigen in Jezus' tijd wilden Hem niet zien, niet horen. Zo vast hadden ze zich gezet in regels, in wetten en vormendienst. Het ware, goede Leven was er uit, verstikt in het goede leven dat hen ik beter uitkwam.

 

En toch ..

God gaat Zijn weg tegen onze weg in. Niet verdiend schenkt Hij ons Zijn genade, blijft Hij het ons om niet aanbieden. Nee, niet gelijk de wereld het aan u wil geven. God zegt ons: ontdek Mijn liefde in hoe Ik het u aanbied in die 'man van smarten'..zie, dat is Mijn weg voor u tot Mij..

 

Wat uit God is kan niet gebroken worden.

Gamaliël spreekt het uit. Gods Woord zegt het ons..al wat uit de mens voortkomt wordt door de tijd en haar tijdsgeest weer opgeslorpt.

En zo is het ook met ons spreken en doen.

Hoevelen zijn er niet voor ons geweest en hoevelen zijn we al weer vergeten? Die grote en indrukwekkende namen, mannen, vrouwen…vergeten.

Wat bleef bestaan?

Zo was daar een zekere Teudas en dan die andere voor hem..hoe noemde die ook al weer? Judas de Galileëer. Zij zijn niet meer (vs. 36, 37).

Waarom vergeten? Hun woorden en daden waren niet uit God. Maar het evangelie, dat wonderlijke verhaal, dat menselijk tegendraadse verhaal, dat storende en prikkelende verhaal, dat verhaal van die liefdevolle Vader..dat verhaal wordt nog steeds verteld.

Wat van God is blijft..en zo mag het nog steeds over menselijke grenzen heen ons toegezegd worden..

 

Onze hulp en verwachting staat in de Naam die genade is, die liefde is,

Hij laat niet varen de werken van Zijn hand in uw en mijn leven..

 

Welk een genade aan ons geschied in Jezus!

 

Amen.

14:53 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.