06-06-11

"Kent U ook iets van die volharding? Met welke Geest laat u zich vullen?”

Handelingen 2: 37-47.

 

Uitgelicht: Handelingen 2 vers 46

'...en voortdurend waren zij elke dag eendrachtig in de tempel, braken het brood aan huis en gebruikten hun maaltijden met blijdschap en eenvoud van hart, en zij loofden God en stonden in de gunst bij heel het volk.'

 

Voortdurend waren ze samen. Wie? de mensen van de eerste gemeente. Volhardend, voortdurend en in de Groot Nieuws Bijbel lees je dat ze trouw bij elkaar kwamen.

Waarvoor zetten wij ons trouw in? Kennen wij ook zoiets als uithoudingsvermogen? Iemand die aan sport doet kent uithouding als die een voetbalwedstrijd speelt of wanneer er kilometers gefietst moeten worden. Hiervoor heb je uithoudingsvermogen nodig. Daar moet je dingen voor afstrepen om het trainingsschema trouw te kunnen volhouden. Vroeg op, lange trainen, strak schema, niet alles kan zo maar meer.

 

Waar loopt u/jij warm voor? Kent u/jij uithoudingsvermogen en waarvoor dan?

Het meest kennen wij uithoudingsvermogen als we achter geld en goed jagen. Geld en goed, kortweg onze dagelijks probleempjes, ze kunnen ons zo vaak in beslag nemen. Zelfs zo erg dat God op de achtergrond van ons geloofsleven geraakt.

 

Is welvaart ook altijd welzijn?

Welvaart en welzijn. Ik hoorde ze tot over hun grote haag schreeuwen. En ik dacht: ach, vandaar die grote haag. Nee, als dat de prijs is die ze betalen voor die grote villa, zodat ze nu naar elkaar op tenen lopen in hun relatie….. Veelal schone schijn in die villawijk bij mij om de hoek. Nee, welvaart is niet altijd welzijn.

Laten we in ons geloofsleven waken en in de gaten houden dat menselijke welvaart niet altijd gelijk oploopt met Gods welvaart voor ons.

Johannes schrijft in Openbaringen 3 vers 17 het volgende:

'Gij zegt: Ik ben rijk en verrijkt geworden, en heb geen gebrek en gij weet niet dat ge ellendig zijt, jammerlijk, arm, blind en naakt..'.

Johannes schrijft deze woorden aan de gemeente aan Laodicea. Waarschijnlijk hadden de gemeenteleden in de tijdsgeest waarin ze leefden al helemaal niet meer in de gaten dat zij als gemeente al helemaal op waren gegaan aan de tijdsgeest van menselijke wensen en verlangens.

Zo kan het dat men denkt rijk te zijn maar in wezen van binnen schreeuwt naar aandacht, naar liefde naar heel andere wensen dan de jacht naar het uiterlijke…geld, roem, aanzien…

 

Wat is dan wel de juiste weg dus Gods weg? Hoe weet je dat je op de verkeerde weg zit?

 

In Gods woord lezen wij dat het evangelie niet iets is dat we zomaar willen aannemen. Er is wel degelijk van nature uit in ons verzet. We willen eigen wegen gaan, andermans wegen gaan, veel liever dan Gods wegen bewandelen. Gods woord en Gods geest wil ons verbeteren en corrigeren. Maar voor velen komt dat te dicht bij…dan blijven ze liever weg..

Gelukkig God houdt vol. Hij houdt immers te veel van ons. God geeft ons Zijn Woord en Zijn genade.

Ook de eerste discipelen hebben dit na de uitstorting van de Heilige Geest ervaren. God schonk hen de kracht om: over de Here Jezus en Gods volhoudende liefde te getuigen.

Volharding is naast de vele vruchten van de Geest ook een vrucht.

 

En wat geeft die volharding?

Ze deelden onderling. Wat? Hun brood, hun huis en ze deden dit dus in plaats van hun ik te vullen met goud, zilver en goed.

Ze zochten God, lazen de Schrift, loofden God. Ze gingen dus niet opzoek naar praatjes, weetjes, roddels en nieuwtjes.  

Zij vierden het feest van het avondmaal in plaats van de vele Romeinse feestjes van hun tijd.

"Welke volharding kent u, met welke Geest laat u zich vullen?"

09:39 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Gedicht

Niets van mijzelf

 

Niets van het waardevolle in mijn leven

is van mijzelf, het is door u gegeven.

Niets in mijzelf is goedheid of geluk,

in mij ligt alles al van oorsprong stuk.

 

Dat is het juist. Heer, dat is nu het wonder.

U ziet mijn mensenleven als bijzonder.

U heeft voor mij een nieuwe weg gemaakt

en met uw hand mijn voorhoofd aangeraakt.

 

En als ik bij U kom met lege handen

en met mijn koude hart, doet U mij branden.

U blaast uw vuur, U draagt uw geesteskracht aan.

Zonder uw liefde zou ik niet bestaan.

 

Joke Verweerd.

09:38 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |