20-01-11

IN DE GEUZENTEMPEL

IMG_0680_edited-1.JPG

Albert Schweitzermuseum en tempel in Kaizersberg (Foto Rony Boonen)

 

 

 

In de maand februari 2011:

  • Doen wat ik zeg.
  • De Bijbel en eten.
  • Gebed
  • Bijbelstudie
  • Albert Schweitzer

 

 

 

DOEN WAT IK ZEG..

 

Lucas 6: 46-49

 

Jezus zei: Waarom spreken jullie mij steeds aan met: Heer, Heer? Terwijl jullie niet doen wat ik zeg!

Ik zal jullie eens zeggen waarop iemand lijkt die naar me toekomt, naar mij luistert en doet wat ik zeg. Die lijkt op iemand die een huis aan het bouwen is. Eerst graaft hij de grond diep uit en dan legt hij de fundering op de rotsbodem. Op een keer stroomt er een rivier in de buurt over. De watermassa's storten zich op dat huis, maar zijn niet sterk genoeg om het huis van zijn plaats te krijgen. Want het is stevig gebouwd.

Maar nu iemand die naar mij luistert en niet doet wat ik zeg. Die lijkt op iemand die een huis zomaar op de grond bouwt zonder fundering. Het water stort zich erop en meteen valt het huis in elkaar. Een grote puinhoop blijft er van over. 

In het stukje hierboven spreekt Jezus over de verhouding tussen woorden en daden. Over mensen die spreken over Jezus zonder te doen wat Hij zegt.

Jezus geeft niet om mooie woorden. Hij wil dat wij doen wat hij zegt!

Geeft u, jij om mooie woorden of kijk je ook of iemand ernaar doet? Wat voor iemand bent u/jij?

  

De Bijbel en eten...

 

De laatste tijd wordt mijn en misschien uw tv ook wel overspoeld met kook- en eetprogramma's. Je vraagt je af of er niets anders meer bestaat dan eten. Valt er ten diepste nog een zingeving uit die programma's te halen? Valt er in de Bijbel ook  iets te vinden over eten en maaltijden? Hier een manier van Bijbellezing!

 Een uitnodigend menu.

 God heeft de hemel en de aarde gemaakt en de mens vervolgens daarop geplaatst. Dit is het eerste wat God sprak tot de mens, nadat Hij hem had gezegend:

'Hierbij geef ik jullie alle zaaddragende planten en alle vruchtbomen op aarde, dat zal jullie voedsel zijn.'

Gods eerste woorden tot de mens betroffen dus een uitnodigend menu.

Ook nadat God de mens in de hof van Eden had geplaatst, zei God hen: ‘Van alle bomen in de tuin mag je eten, maar niet van de boom van de kennis van goed en kwaad; wanneer je daarvan eet, zul je onherroepelijk sterven'.

Wanneer wij eten, ontvangen wij dus de zegen van de Schepper. Maar de mens heeft Gods uitnodigende menu al snel afgeslagen en koos voor zijn eigen stiekem menu.

Adam en Eva aten van de boom die God hen verboden had. Zo deed de dood haar intrede. Al ons eten is sindsdien verbonden met de dood. Wij sterven aan en voor ons eten. Ons eten is zegen, maar tegelijkertijd vloek.

Een groot feestmaal.

Maar God koos Abraham uit, maakte met hem een nieuw begin. God wilde van hem een groot volk maken en in hem opnieuw alle volken zegenen. Zo is Israël inderdaad ook een groot volk geworden. En David werd hun koning. Uit zijn nageslacht is de grote koning gekomen.

De profeet Jesaja laat ons in hoofdstuk 25 het volgende horen:

'Op deze berg richt de Heer van de hemelse machten

voor alle volken een feestmaal:

uitgelezen gerechten en belegen wijnen,

een feestmaal rijk aan merg en vet,

met pure, rijpe wijnen.

Op deze berg vernietigt Hij het waas dat alle volken het zicht beneemt,

de sluier waarmee alle volken omhuld zijn.

Voor altijd doet Hij de dood teniet.

God, de Heer, wist de tranen van elk gezicht, de smaad van Zijn volk neemt Hij van de aarde weg- de heer heeft gesproken'.

Israël keek uit naar Gods feestmaal voor alle volken. Een maaltijd zonder dood en met de levende God. Dat was Israëls hoop. Daartoe had God hen geroepen. Maar ook Israël leek niet aan de vloek te kunnen ontsnappen. Zij alleen aten rein voedsel, maar ook zij deelden in de vloek van Adam en Eva.

 Hoe komen wij weer naar het grote feestmaal?

Rond het begin van de jaartelling, leefde Israël immers in slavernij. Dit was Israëls vraag: hoe komen wij, Israël en de volken van het stiekeme menu van Adam en Eva af? Hoe komen wij naar Gods grote feestmaal?

 Het was onder deze grote spanning dat Jezus optrad. Het was en is met die grote hoop die wij in Jezus terug zien dat die grote maaltijd weer mogelijk werd. In Hem kunnen wij weer gaan aanliggen aan die maaltijd.

En zo betekende Jezus' eten en drinken meer dan eten en drinken. In Jezus’ maaltijd, in Jezus' optreden mogen wij al deel hebben en ook vooruit grijpen op Gods grote feestmaal.

Meer nog: Hij presenteerde Zichzelf als de Gastheer. Hij nam de plaats in van God. En tot ergernis van velen nodigde Hij ook nog de verkeerde mensen uit: tollenaars, de zondaars, de hoeren en de onreinen. En alle ergernis leidde uiteindelijk tot Jezus' dood. Hij stierf, maar stond ook weer op...

 Jezus' laatste maaltijd.

 Opmerkelijk is ook dat Jezus Zijn sterven verbond met een maaltijd op de avond daarvoor.

Hij had een brood genomen en gebroken. Hij zei: ‘Neemt, eet, dit is mijn lichaam'. Hij had de beker genomen en sprak: 'Drinkt allen hieruit, dit is Mijn bloed van het Verbond, dat voor velen wordt vergoten tot vergeving van zonden'.

En een dag later stierf Jezus aan de vloek die sinds Adam en Eva aan al onze maaltijden verbonden was. Maar dit is het keerpunt: Hij stierf zoals wij, maar Hij bleef in leven. God heeft Hem doen opstaan. En dat geeft ons hoop. Jezus had gelijk toen Hij zei:

'Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Ik ben het brood dat leven geeft’.

En zo komt door Zijn lijden, sterven en opstanding voor ons mensen weer Gods feestmaal in zicht.

 Deze maaltijden schetsen naar mijn mening en die van vele Christenen een levenswijze, die alle andere wereldvisies weet te overstijgen.

We horen in deze maaltijden alleen al: wie we zijn, wat er mis gegaan is, wat onze hoop is en wat de oplossing is.

 De maaltijden die we op tv zien, gaan over eten en ontmoeting. In een tijd waar bijna geen echte ontmoeting mogelijk is, dan behalve via de computer, mogen deze kook- en eetprogramma's er best zijn. Maar behalve eten en ontmoeting vind je er niet veel in. Het is zo tijdelijk, zo horizontaal, een echte maaltijd met voedsel voor de geest, voedsel voor het eeuwig leven dat kun je alleen vinden in Gods woord.

 

Gebed

Jezus Christus U bent:

niet een kandelaar maar het Licht,

niet een wegwijzer maar de Weg,

niet een waarachtige maar de Waarheid,

niet een levende maar het Leven,

niet een grootmacht maar Heer van allen.

 

In U aanschouw ik God

zoals hij is.

In u zie ik mijzelf

zoals ik ben.

Neem de schuld van mij weg

en schenk mij een nieuw begin.

Tot wie zal ik mij wenden?

U alleen bent mijn Leven.

 

Franciscus van Assisi (1182-1226).

 


BIJBELSTUDIE

 

De Bijbelstudie van woensdagavond 23 februari 2011 om 20u. zal in het teken staan van het leven en werk van Dr. Albert Schweitzer.

Als opstap is hier onder een biografie toegevoegd met een aantal citaten. De heer Huyghebaert schreef een artikel over Albert Schweitzer en Bach.

Op de avond van de Bijbelstudie zullen wij een film bekijken over zijn werk en samen een preek van hem lezen. Thema van deze preek is ‘Eerbied voor het leven’ naar aanleiding van Romeinen 14 : 17.

Voor geïnteresseerden zal de preek de zondag ervoor uitgedeeld worden.

Van harte welkom op de avond,

namens de kerkenraad,

dominee

 

Albert Schweitzer

De man die een schitterende carrière opgaf om dokter in Afrika te worden..

 

Albert Schweitzer was de zoon van een dominee uit de Elzas. Op de lagere en de middelbare school was hij een middelmatige leerling.

Maar in 1899 behaalde hij zijn doctoraat in de filosofie en 1900 promoveerde hij in de theologie.

Hij was predikant en docent aan de Theologische Universiteit van Straatsburg.

Hij speelde voortreffelijk orgel en was een autoriteit op het gebied van orgelbouw en restauratie. Met name twee boeken maakten hem op slag beroemd. Het ene ging over Bach en het andere over Jezus.

Een artikel over de schrijnende toestanden in Frans Equatoriaal Afrika zette hem aan om geneeskunde te gaan studeren.

Een studie die hij afsloot met een derde doctorstitel. Hij gaat naar Parijs om er tropische ziekten te bestuderen. Op 18 juni 1912 trouwt hij met Helene Bresslau. Zij heeft een verpleegsteropleiding gevolgd om hem te kunnen helpen. Op 26 maart vetrekken ze naar Afrika. op 14 januari 1919 wordt hun enig kind Rhena geboren. Ze werken en wonen in Lambarene (Gabon).

Schweitzer pleitte in heel zijn woord en daad voor 'de eerbied voor het leven'.

Door de eerste wereldoorlog kunnen ze niet in Lambarene blijven. Pas in 1924 keert Albert terug. Helene blijft met Rhena in Europa. Van het ziekenhuis is niks meer over. Alles moet weer opgebouwd worden. In 1927 wordt het nieuwe ziekenhuis geopend. Gedurende de volgende jaren bezoekt Schweitzer regelmatig Europa om er met lezingen en orgelconcerten geld in te zamelen voor zijn werk in Lambarene.

Vanaf 1939 tot 1949 blijft hij er. In 1941 voegt zich Helene weer bij hem.

Schweitzer ontvangt in 1953 de Nobelprijs voor de Vrede. Hij gebruikt het geld om een dorp te bouwen voor driehonderd melaatsen.

Helene sterft in 1957 en wordt in Lambarene begraven. Albert sterft op 4 september 1965.

 

Van belang voor onze tijd zijn vooral Alberts opvattingen aangaande:

1. de eerbied voor al wat leeft

2.filosofische en levensbeschouwelijke opvattingen moeten hun uitwerkingen hebben ook op de dagelijkse praktijk van het leven

3. de snelle ontwikkelingen van wetenschap en techniek van het onbeperkte toepasbare maakt de vraag naar de zin en het doel ervan tot een belangrijke vraag. De vraag zal ook zijn: beheersen wij of worden wij er door beheerst!

4. de wetenschap moet in dienst staan van de wereldvrede.

 

Enkele uitspraken:

- In alles herken je jezelf. De kleine kever die dood op je pad ligt, was een levend wezen dat vocht voor zijn bestaan zoals jij, dat genoot van de zon zoals jij, dat angst en pijn kende zoals jij. Nu is het niet meer dan rottende materie. Vroeg of laat zul jij dat ook zijn.

- Groei zo in Uw idealen, dat de wereld ze U nooit ontnemen kan.

- De enige manier om uit de huidige ellende te geraken is dat mensen elkaars vertrouwen waard zijn.

 

11:53 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.