29-12-08

Psalm 121

psalm91_640_x_480

 

Wie God bewaart, is wel bewaard.

 

Ik hef mijn ogen op naar de bergen:
vanwaar

zal komen mijn hulp?

 

Mijn hulp is van bij de Ene,
de Maker

van hemel en aarde.

 

Niet geve Hij je voet
aan wankeling prijs,
niet sluimeren zal Hij

die over je waakt.

 

Zie, nooit sluimert, nooit slaapt
Hij die

over Israel waakt.

 

Overdag

zal de zon je niet steken,

noch de maan in de nacht.

 

De ENE

zal over je waken voor àlle kwaad,

hij zal waken

over je ziel.

 

De ENE

waakt over je gaan en je komen,

van nu

en tot in alle eeuwigheid.

 

 

2009 ligt voor ons en de grote lege drukte achter ons. Iemand zei: 'Kerst, oud op nieuw... het is allemaal zo gemaakt en dan weer de koude realiteit, voor mij doe maar gewoon… dat is al moeilijk genoeg.'

           Wat denkt u? Zou het waar zijn? Had hij gelijk? De mensen zijn dan zo commercieel opgedraaid en dan weer rauw onze dagelijkse problemen.

           2009, wat zal het ons brengen? Neerslachtigheid, vreugde over carrière, goede cijfers, eenzaamheid, ziekte, sterfgeval, misschien wel bekering…?

Wat geeft dit jaar ons? Wordt dit jaar uw jaar of Zijn jaar?

Van wie verwacht u dit komende jaar kracht, hulp en uitkomst? Of is het ook dit jaar gelijk elk ander jaar een draaien om uw eigen as, om geld, om puur horizontalisme, of wordt het een jaar met Gods hulp?

De dichter van Psalm 121 verwacht het van God. Hij heeft op zijn levenstocht zijn ogen leren oprichten naar boven...opwaarts dus, daar verwacht hij het van. De Here God is voor hem de enig die in staat is zijn, onze ziel te bewaren tegen al wat op hem afkwam en komt.

Getuigend laat de psalmdichter horen en ons lezen, hoe dan ook, wat dan ook…'ik weet mijn ziel geborgen in Gods hand. Hij is mijn toevlucht.'

Een kind van God hoeft zijn of haar levensweg niet alleen af te leggen in gevangenschap van emotionele, verstandelijke en lichamelijke problemen hetzij in zichzelf of hetzij in het platte gevangen zijn van zijn tijd.

Een kind van God weet zoals een dichter ooit zei: 'de veldslagen die zich in de menselijke geest afspelen zijn verschrikkelijker dan de veldslagen der mensen'.

Gods kinderen, de psalmdichter van psalm 121 weet, leeft, getuigt, gelooft, er is meer en heft in hoop en verwachting zijn gezicht op naar boven, van wie hij het alleen verwacht.

Wie God in zijn hart bewaart, weet:  ik hoeft de weg niet in mijn eentje af te lopen, maar mag mijn levensweg ook dit jaar weer wel bewaard aflopen met Hem, die uit liefde onder ons kwam wonen in Jezus, Zijn enig kind.

Hoe dan ook, wat dan ook, mijn hulp is van de Heer… mag Hij ook uw hulp zijn en worden in dit komende nieuwe jaar. Vraag, bidt en Hij zal er zijn, zoals Hij er altijd was…

¨ De psalmtekst werd overgenomen uit de Naardense Bijbel omdat deze tekst volledig aansluit bij de oorspronkelijke Hebreeuwse tekst zoals die vertaald is door Pieter Oussoren.

 

 

 

14:18 Gepost door Rony in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.