27-11-07

De onuitsprekelijke vrede van het woordje 'shalom'

23300804

 

 

Met kerstmis vieren we opnieuw met z’n allen vrede. ‘Vrede op aarde aan alle mensen van welbehagen’, zo staat het in de bijbel. Vrede dus. Maar dat woordje vrede wordt vertaald uit het Hebreeuwse ‘shalom’. Ook soms sjalom geschreven. Omdat het een verklanking is, bestaan er weinig vast spelregels.

 

Ons woordje ‘vrede’ wordt door Van Dale omschreven als een toestand waarin er niet gevochten wordt, of een toestand van rust of goede verdraagzaamheid.

In het eerste verbond in de Bijbel zien we dat het woordje shalom  doorgaans de betekenis heeft van een algemeen ‘welzijn’.  Shalom kan je alleen maar kennen en kan slechts voorkomen als er een duidelijk verbond is tussen de mensen, tussen de volkeren en vooral tussen G’d en zijn volk. Het volk waarmee Hij een verbond heeft gemaakt. Shalom én verbond horen onlosmakelijk bij elkaar.  Zonder verbond kan er géén shalom zijn en heerst er enkel bedreiging en angst. Israël is er diep van doordrongen dat het enkel en alleen zijn welzijn dankt aan G’d. Ook bij de profeten merkt men dat shalom en zonde niet kunnen samengaan. Eén van de mooiste en hoopvolste teksten vind ik:

  Vrede, vrede voor iedereen, ver weg of dichtbij – zegt de HEER –, ik zal genezing brengen. Jessaja 57.19 

 
Maar ook in het tweede verbond is Jezus zeer duidelijk waar hij zegt in Johannes 14.27:

 “Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan”.

 Kortom: het woordje ‘shalom’ is zo onuitsprekelijk veel intenser dan het Nederlandse woordje vrede. Shalom is duidelijk méér dan vrede, gaat dieper. Het is een alles omvattend gevoel van welzijn. Een G’ddelijk welzijn of welbehagen…

 


17:13 Gepost door Rony in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: shalom, vrede |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.