05-12-16

WELKOM DS. ELLY BOUMAN

361-kerst-achtergrond-rood.jpg

Terugblik op de

verbintenisdienst

Met dankbaarheid kijk ik terug op de dienst van 25 september jl. waarin ik als predikant werd verbonden aan de Protestantse kerk van Roeselare. In een volle ‘Geuzentempel’ klonken Woord, lied en gebed tot eer van God. Hij is het die ons leven leidt die Zijn gemeente niet loslaat en ook mijn weg leidde van twee kleine dorpsgemeenten in Zeeland, Nederland naar de stad Roeselare in België.

Ds. Van der Sar uit Brugge, die de gemeente in de vacante periode heeft begeleid, leidde de dienst van verbintenis. Bemoedigd door woorden van zegen, ook van aanwezige collega’s mocht ik hier beginnen. Vanuit Psalm 121 en Filippenzen 4:4-7 zijn we op weg gegaan. Die Psalm als reislied om samen als gemeente en voorganger op te trekken niet wetend wat te wachten staat. 'Bergen... waar komt mijn hulp vandaan?'

Het antwoord komt van de andere zijde, als het ware vanuit de tempel waarnaar de dichter onderweg is: Mijn hulp is van de HERE die hemel en aarde gemaakt heeft.  Die Heer gaat mee, als een schaduw aan onze rechterhand. Hij is het die in ons bestaan gekomen is in Zijn Zoon, Jezus Christus, onze Redder en Heer. Laat Hij, zegt Paulus, onze vreugde zijn en blijven. Dan hoeven we niet bezorgd te zijn maar mogen we alles met bidden en smeken onder dankzegging bij Hem bekend maken; alles open leggen voor Hem, dan kan Hij in en door ons Zijn wil en plan  uitwerken.  Na de dienst werden goede woorden van welkom gesproken door de voorzitter van de Synodale Raad, ds. S. Fuite, door consulent ds. F. van de Sar, door dr. R. Liagre namens district Oost-West Vlaanderen, de kinderen van de nevendienst stelden zich voor met de betekenis van hun naam,  mw. Frieda van Hal sprak namens de kerkenraad en uiteraard pasten daarna woorden van dank van de zijde van de nieuwe predikant. 
 
Na de dienst was er tijd en gelegenheid voor onderlinge ontmoeting, begroeting en gesprek. Bovendien stonden in de keuken heerlijke gerechten te wachten waar velen van genoten. Het heeft me bijzonder bemoedigd zoveel mensen te ontmoeten, uit alle hoeken van de kerk. Het stemt dankbaar dat er ook met de Rooms Katholieke kerk goede contacten zijn en dat deken De Smedt aanwezig was. De aanwezigheid van velen, ook uit vorige gemeenten, vrienden en familie heeft me goed gedaan. Dank aan allen en bovenal dank aan God, want Hij is –met Psalm 100 gezegd- overstelpend goed!                                                                                                      

                                                                                                                                                 Ds. Elly Bouman

 

Beste gemeenteleden,
 
De grote stap naar Roeselare is gezet. Op 15 september stond de verhuiswagen voor in Nieuw- en Sint Joosland en nog diezelfde dag werd alles uitgeladen aan de Adriaen Willaertstraat in Roeselare in een schoon huis – dank aan alle dames en heren die daarvoor hebben gezorgd!!
 
In deze paar zinnen zit een wereld van allerlei ervaringen. Overtuigd dat God me geroepen heeft naar de plek waar ik nu ben heb ik afscheid genomen van Nieuw- en Sint Joosland en Ritthem. Twee Protestantse gemeenten waar ik 8 jaar lang dienstbaar mocht zijn. Waar een sterke geloofsverbondenheid is gegroeid. Waar ik in de kerkenraad zei: ‘het voelt als losgescheurd worden.’  Intussen hoor ik uit de gemeenten daar goede berichten. Dat stemt me dankbaar en geeft moed om me te geven in de gemeente hier.  Het huis aan de Adriaen Willaertstraat is intussen geworden tot een goede plek, om te wonen, werken en ontspannen en de poes, meeverhuisd uit Nederland, heeft het helemaal naar zijn zin. 
 
Vanaf 25 september ben ik nu verbonden aan ‘de Geuzentempel’ en probeer ik mijn weg te vinden in Roeselare, in West-Vlaanderen en in de diverse geledingen van de kerk. Het was me al bekend: de Geuzentempel is een veelkleurige gemeente. Daar begin ik steeds meer van te ontdekken en dan bedoel ik zeker niet alleen in huidskleur, maar vooral ook in levens- en geloofservaringen. Zoals ik ook al in de Geuzenbrief heb geschreven wil ik de eerste maanden tijd uit trekken om u en jou maar ook de omgeving, andere gemeenten en de verhoudingen binnen de VPKB en de samenleving een beetje te leren kennen. 
 
Bij dat alles hoop ik dat de wekelijkse erediensten voor iedereen, van de jongste tot de oudste, een oase zullen zijn om op te ademen in de kracht en genade van onze Heer. Ik doe dan ook een hartelijke oproep aan allen om er te zijn op zondagmorgen! Samen de lofzang gaande houden, samen delen wat God ons in Zijn Woord toevertrouwt. Als gemeente en individu worden we, als we echt luisteren, gevormd door dat levende Woord en zijn we (zoals Jezus zelf zegt) licht en zout in de samenleving. 
Samen zijn we gemeente van Christus, op allerlei manieren mogen we dat ervaren en elkaar daarin bemoedigen, dat geldt niet alleen de zondagse erediensten maar ook de ontmoetingsmomenten met de kinderen in de kindernevendienst en met tieners en jongeren door de week. Vergeten we daarbij ook niet de seniorenmiddagen, de Bijbelstudie, het gebedsuur en de zomaar spontane ontmoetingen met deze of gene.  Graag deel ik met u een lied1 als gebed voor ons gemeente-zijn:
 


God, schenk ons de kracht dicht bij U te blijven, dan zal ons geen macht uit elkander drijven. Zijn wij in U een, samen op uw wegen dan wordt ons tot zegen lachen en geween.
 
Niemand kan alleen, Heer, uw zegen dragen; zegen drijft ons heen naar wie vrede vragen. Wat Gij schenkt wordt meer naar gelang wij delen, horen, helpen, helen, - vruchtbaar in de Heer.
 
Vrede, vrede laat Gij in onze handen, dat wij die als zaad dragen door de landen, zaaiend dag aan dag, zaaiend in den brede, totdat in uw vrede ons hart rusten mag.
 
God, schenk ons de kracht dicht bij U te blijven, dan zal ons geen macht uit elkander drijven. Zijn wij in U een, samen op uw wegen dan wordt ons tot zegen lachen en geween.
 
Allen een hartelijke groet, God zij met u/jou! 
 
 
 
                                                             1 Uit: Liedboek. Zingen en bidden in huis en kerk, Zoetermeer 2013 Tekst en melodie van Dieter Trautwein – ‘Komm, Herr, segne uns’ Vertaling Ad den Besten

 

13:10 Gepost door Rony in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: diensten |  Facebook |

01-02-14

KERK ONDERWEG ...

 

 

brugge3.JPG

 

 

 

 

Meditatie

 

Jesaja 52;13 – 53;2 “De knecht des Heren.”

 

 

 

Wellicht te snel en voorbarig zijn we in de geschiedenis ervan uitgegaan dat we teksten uit het oude testament over de knecht des Heren direct kunnen toepassen op Christus. Beloften aangaande de knecht des Heren kunnen ook en nog steeds betrekking hebben op Israel. Ook waar we in de bovenstaande tekst lezen wat de knecht zal worden aangedaan en wat hem zal overkomen. Jesaja verteld ons van de aanstaande vernedering en de daarop volgende verhoging, maar van wie?

 

     Nu moeten wij in de uitleg van de tekst het een niet willen uitsluiten van het ander. De Messias is verbonden aan Israel; zij ondergaan dezelfde toekomst en staan onder dezelfde belofte. Wie Israel ziet, erkent wat over de Knecht is gesproken; veracht en als onwaardig! Toch heeft Israel zich in de lijdende Christus niet herkent en daarmee Gods belofte over haar niet geaccepteerd.

 

     Maar de belofte van God aangaande de knecht is door de afwijzing niet afgedaan. Nog altijd hebben de woorden van Jesaja profetische kracht. Wat in Christus werkelijkheid is geworden voltrekt zich aan Israel; veracht en als onwaardig. Het lijden met, aan en soms zelfs door Israel! Maar niet zonder hoop op verhoging.

 

     In deze periode zal de kerk weldra de lijdenstijd ingaan. De gemeente getuigt van de hoop die is in elke vorm van lijden, onderdrukking en verachting. Wij beleven de vernedering van het kruis in het geloof dat Christus is opgestaan en verhoogd. Wat Jesaja schreef is in Christus in vervulling geraakt; toch die vervulling is nog altijd gaande. Hij neemt Zijn volk mee in de vernedering en de verhoging; dat is Israel en de kerk. Elk van hen beide op door God bestemde wijze. De profetie is nog niet vervuld! Het woord van Jesaja is nog niet af en klaar, Gods toekomst is gaande.

 

     De knecht des Heren brengt ons niet het einde van het lijden, doch zegt het ons wel aan. Ook wat wij persoonlijk ervaren in nood, ziekte en verdriet; wij stellen het in het licht van de Opstanding. Het kruis verkondigt ons Zijn lijden en dood om onze ongerechtigheden en onze zonden waren op Hem. Maar Hij nam het op zich en droeg het weg en neemt ons op in Zijn verhoging. Van die belofte is nog nooit iets af gedaan!

 

 

 

Onze zieken

 

Nu het kerkblad voor twee maanden uitkomt wordt het lastig om actueel over de zieken in onze gemeente te schrijven. De wekelijkse nieuwsbrief geeft u informatie die meer nauwkeurig is. Toch zal niemand ontgaan dat sprake is van groot lijden en verdriet in ons midden. Machteloosheid maakt zich van een mens meester waar wordt toegekeken en waar christenen elkaar opdragen voor de troon van Gods genade en liefde. Wij hebben een machtige Heiland, een God van wonderen. Hij regeert over leven en dood, in Zijn handen ligt ons broze leven! Laten wij in liefde en geduld omzien naar elkaar en onze gebeden bij God brengen en vragen wat wij niet durven vragen… kent Hij onze gedachten en elk woord. Ons gebed is aanhoudend!

 

 

 

Vertrokken

 

In de eerste week van dit nieuwe jaar is ons gemeentelid Lotis vertrokken naar De Filippijnen. Daarmee is een einde gekomen aan een moeilijke en onzekere tijd. Niet alleen van overheidswege werd de druk opgevoerd, ook in de prive situatie werd de nood groter. Wij hopen dat Lotis in haar thuisland een nieuw bestaan mag opbouwen en in haar geloof dicht bij de Here zal blijven leven. We vinden het fijn en dapper van Danny om de draad weer op te pakken en de gemeente weer op te zoeken. We wensen hem sterkte en kracht; laten we om hem heen staan!

 

 

 

Nieuw binnengekomen

 

We zien regelmatig diverse nieuwe gezichten; daar zijn we dankbaar voor. Mensen weten onze kerk te vinden en voelen zich thuis. Wat geweldig goed dat gemeenteleden niet aarzelen om nieuwe gezichten aan te spreken en mee te nemen. Het is reuze belangrijk dat we gemeenschap vormen, ook in het vriendelijk omzien naar elkaar. Op dit moment wordt gewerkt aan een herziening van de ledenadministratie en we proberen alle mensen die betrokken zijn op onze kerk in kaart te brengen.

 

 

 

gesprek deken en ds (2).JPG

 

 

 

 

Kerkenraad

 

We zijn dankbaar dat ons team versterkt werd met Martin Flo als ouderling in de kerkenraad. We vinden het een aanwinst in spiritualiteit en daadkracht om samen de dienst aan de gemeente te mogen dragen. Martin zal naast het kerkenraadswerk actief blijven in de verkondiging en daarom niet altijd op zondagmorgen in onze kerk zijn.

 

     Erg gelukkig en gezegend zijn we met de toezegging van Moseray Kargbo om het kerkenraadswerk te komen ondersteunen. We mochten in hem een zeer betrokken gemeentelid ontmoeten en een gelovig mens met veel ervaring. Bovendien hopen we met de toezegging van deze broeder meer inzicht te krijgen in de diversiteit van onze gemeente; we zullen elkaar tot verrijking zijn. De Here zal er mee geprezen zijn.

 

     Bezorgd, maar hoopvol zijn we met Janny. Enige tijd geleden werd al wel duidelijk dat Janny een zwakke conditie heeft. verbetering is niet vanzelf komen aanwaaien; sterker, het werd gaande zorgelijker. Toch heeft Janny de vaste hoop dat het snel weer beter zal gaan; dat vraagt geduld en kracht. We wensen toe dat de Here haar weer snel tot het kerkenraadswerk zal aansterken.

 

Bestuursraad

 

Enkele zaken worden op dit moment door de bestuursraad ondernomen; deze actie is lastig en zwaar vanwege gebrek aan menskracht. De weinige leden van de raad hebben een grote verantwoordelijkheid te dragen. In elk geval zijn we verheugd dat de stad de begroting heeft goedgekeurd. Helaas moest de protestantse kerk samen met de RK parochies flink bezuinigen. Ook in onze begroting moest gesnoeid worden. Toch zijn we nog steeds erg dankbaar en bevoorrecht dat we onze kleine gemeente nog financieel draaiend kunnen houden en we onze roeping in de samenleving nog altijd kunnen realiseren. We zijn ons bewust dat alleen met snoeien meer groei zal zijn. Enkele kleine onderhoudswerken aan de kerk werden verricht en ook het orgel heeft groot onderhoud ondergaan. Een lastig agenda punt blijft de grond achter de kerk waarover het gebruik en het eigendom ter discussie staat. We hopen ondersteund door het stadsbestuur uit een impasse te kunnen komen.

 

 

Jongerenavond

 

Het plan is opgepakt door Michiel om op zondagavond met een aantal jongeren samen te komen. Inmiddels zijn al enkele ontmoeting geweest met muziek, gesprek en ontspanning. Iedereen is welkom!

 

 

 

Open Kerk

 

Om het kerkgebouw meer bekendheid te geven en onszelf als gemeente te presenteren zal onderzocht worden om op enkele zondagen de kerk open te stellen. We denken dan aan de middag (14.00-17.00 uur) om mensen te ontvangen die eens willen binnenlopen. Wellicht kunnen deze openstellingen worden gecombineerd met een tentoonstelling! Tegelijk hopen we mensen in aanraking te brengen met het evangelie. De eerste keer zal zijn op D.V. zondag 16 februari!

 

 

 

Vrouwenclub

 

Nog een beetje aarzelend worden de eerste stappen gezet om te komen tot een vrouwenclub; we hopen weer samen te komen op vrijdagavond 21 februari om 19.45 uur. Het is de bedoeling dat de vrouwenclub gaat bijdragen een de band in de gemeente. We willen elkaar ondersteunen, delen in de vreugde en luisteren naar elkaars verhalen. Samen willen we laten zien dat Gods koninkrijk van alle talen en alle culturen is.

 

 

 

brugge1 (2).JPG

 

 

 

 

Agenda D.V.

 

Vrijdag 7 februari 20.00 uur;                  Gebedskring

 

Maandag 10 februari 19.00 uur;             Catechese (20.00 uur Belijdenis)

 

Woensdag 12 februari 20.00 uur;           Bijbelkring

 

Zondag 16 februari 14.00 uur;                Open Kerk

 

Zondag 16 februari 19.00 uur;                Jongerenavond (kerk)

 

Vrijdag 21 februari 19.45 uur;                Vrouwenclub (kerk)

 

Maandag 24 februari 19.00 uur;             Catechese (20.00 uur Belijdenis)

 

Woensdag 26 februari 15.00 uur;           Kinderclub

 

Zondag 2 maart 19.00 uur;                     Jongerenavond (kerk)

 

Vrijdag 7 maart 20.00 uur;                      Gebedskring

 

Maandag 10 maart 19.00 uur;                 Catechese (20.00 uur Belijdenis)

 

Woensdag 12 maart 20.00 uur;               Bijbelkring

 

Zondag 16 maart 19.00 uur;                   Jongerenavond (kerk)

 

Maandag 24 maart 19.00 uur;                 Catechese (20.00 uur Belijdenis)

 

Woensdag 26 maart 15.00 uur;               Kinderclub

 

 

 

Zondag 30 maart 19.00 uur;                   Jongerenavond (kerk)

 

 

 

14:05 Gepost door Rony in Actualiteit, Algemeen, Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-07-13

Kennismaken met de nieuwe dominee

IMG_7280.JPG

 

 

 

 

“Ken Hem in al uw wegen, dan zal Hij uw wegen recht maken…”

 

                                                                                        Spreuken 3.6

 

 

 

   Het was enigszins lastig orienteren om de meeste gerichte weg naar Roeselare te rijden. Wie van richting Gent komt zal op de autoweg Kortrijk volgen en via E 17 richting Rijsel. Indien via Brugge weliswaar de A 17 maar de Tom-Tom (routeplanner/GPS) geeft deze route niet aan. Voor ons gevoel maakte we –al reizende- een flinke omweg door de aanwijzingen te volgen en een ruime lus te maken om Kortrijk heen en daarmee Roeselare volledig voorbij te rijden. Dat moet anders kunnen! Na de diverse bezoeken die we aan de Geuzentempel brachten probeerde wel telkens –in ongehoorzaamheid aan de Tom-Tom- een andere route te nemen om via de Brugsesteenweg de stad te verlaten. Vriendelijk doch dringend vermaande de stem van de routeplanner ons tot omkeren (bekeren) en bepaalde ons bij de weg die we moesten gaan; alle vermeende omwegen ten spijt. Telkens kwamen we op bestemming aan, volgde we onze weg gehoorzaam. Soms mopperend omdat we meende dat het anders moest, soms verrast als we wonderlijk op ons doel afgingen.

 

     Thuis kwam wel eens de twijfel; dan haalde we de ouderwetse landkaart er bij; zochten we naar alternatieven. Kon de Tom-Tom zich vergissen of hadden wij de signalen op de borden moeten volgen; “GPS uit”?

 

     Wie ons was voorgegaan in de zoektocht naar de beloofde bestemming was Israel, dwalend en speurend in de woestijn. Niet altijd volgde Israel de duidelijke signalen op die God haar gaf, zij moest haar weg via omwegen gaan, lange lussen waren nodig en vele alternatieven hoe het anders kon of anders moest konden haar niet baten. Niet zonder reden werd het volk omgeleid en verstreken jaren om haar beloofde bestemming te bereiken en te behouden. Tot op de huidige dag staat de reis die zij maakt en de weg die zij neemt voortdurend onder discussie.

 

     Wegen en paden zijn ook voor de christelijke gemeente de moeite waard om nauwkeurig te onderzoeken; hoe wij koers houden, soms voor ons gevoel niet recht op ons doel afgaan, omwegen maken, zijwegen gaan, oude paden verlaten en nieuwe wegen verlangen; hebben wij een routeplanner, een GPS (global positioning system)? Om getrouw de weg te volgen die ons wordt aangewezen? Niet alleen in heftige besluiten bij een beroep, maar ook dagelijks in ons gebed en de dienst aan het Koninkrijk. Gaat een christen in navolging van Christus! Gaat een gemeente –on track- koersend op het evangelie! De onvoorwaardelijke belofte van de Heere aan Israel en de volken waar wij Hem kennen op al onze wegen en Hij onze wegen zal recht maken. Ook de weg naar Roeselare!

 

“… een babbeltje slaan…”

          Dat ken ik niet, een balletje misschien, maar een babbeltje? Daar kon mijn vrouw wel  opheldering geven, daar bedoelen de Vlamingen een gezellig praatje maken mee. Na de kerk nog wat nablijven en bij elkaar zitten om met elkaar te spreken en de banden aan te halen. Dat lijkt me belangrijk, om mensen te leren kennen, elkaars achtergrond en omstandigheden. Alleen dan kun je met elkaar meeleven in vreugde en zorgen. De gemeente is als een lichaam, alle verschillende onderdelen van het lichaam worden niet geacht allemaal hetzelfde te doen en te denken; dan kan het lichaam niet functioneren. Juist de diversiteit en verscheidenheid aan gaven en talenten (en roepingen) maakt dat de gemeente optimaal functioneert in de samenleving. Het babbeltje slaan kan daar aan bijdragen, maar het moet er niet bij blijven.

 

     Uw nieuwe dominee zal daarom niet voornamelijk babbeltjes slaan en nog minder balletjes slaan. Ik hoop er samen met u werk van te maken om de gemeente als lichaam van Christus dienstbaar te laten zijn aan elkaar en de omgeving. De kerkenraad heeft mij gevraagd vooral aandacht te besteden aan het jeugd- en jongeren werk. Ik zal de uitdaging aangaan vooral onze jonge gemeenteleden op te zoeken en samen te brengen.

 

     Daarnaast zal ik in de eerste periode veel bezig gaan zijn met kennismaking met gemeenteleden en het opzoeken van mensen in nood, ziekte of eenzaamheid. Verder zult u me met flinke regelmaat op de kansel zien. Wat mij betreft is de eredienst op zondag het kloppend hart van het lichaam, daar ontmoeten wij elkaar en onze Heiland onder het woord en bij het sacrament.

 

 

 

 

IMG_8118.JPG

 

 

Stellen we onszelf voor…

 

    3 zonen in de leeftijd van 10, 11 en 14 zoeken een school, vriendjes en hulp bij Franse les! Dat waren voor onze jongens de knelpunten van een beroep naar Roeselare! Gelukkig kregen we hulp bij het zoeken naar een school, het zal spannend zijn of het lesaanbod aansluit bij hun oude school. In elk geval zullen zij flink aan de gang moeten met Frans. In Nederland is Engels als tweede taal verplicht! Wat we ook moesten uitleggen was de klassenindeling; zaten ze in Nederland nog in groep 7, in Belgie gaan ze terug naar klas 6. Dat was even slikken. In de Adriaen Willaertstraat is volop activiteit om onze pastorie in orde te maken en voor de jongens worden kamers in gereedheid gebracht. En zelfs hebben ze al eerste vriendschappen gesloten.

    In september zullen we als gezin overkomen en starten in de gemeente rondom de Geuzentempel. Dat zal dan de 5e keer zijn dat we van woonomgeving veranderen, de 2e keer naar het buitenland. We woonde eerder in verschillende delen van Nederland en in het laatste in IJmuiden aan de zee en op steenworp afstand van Amsterdam. Een heerlijke plek om te wonen en te werken in Gods wijngaard. Ten tijde van vreugde en zorgen waren we verbonden met elkaar en deelde in de gemeenschap met Christus.

     Naast het normale gemeentewerk ben ik graag actief voor de landelijke kerk. In Nederland was actief in de visitatie, ik was mentor voor beginnende predikanten en 3 maal per jaar maakte ik deel uit van de colloquiumcommissie (examencommissie). Zo kon ik op vruchtbare wijze plaatselijk en landelijk werk combineren tot vreugde van mijzelf en daarmee ook voor de gemeente.

    Mijn vrouw was/is actief binnen jeugdzorg en kinderwelzijnwerk. Als pleeggezin (projectgezin) zijn we vele jaren het tijdelijk thuis geweest van kinderen in diverse leeftijden; dat gaf naast onze eigen kids een levendig gezinsleven. Omdat we voor onze huidige 2 pleegkinderen nog altijd geen geschikte plek hebben gevonden is ons gevraagd te overwegen hen beide tijdelijk te blijven opvangen in Roeselare.

    Als geen andere oplossing gevonden wordt zullen we dus in september niet met 5 maar tijdelijk met 7 personen overkomen. Veel drukte in het gezin en in het werk als predikant en het daarbij horende pastorieleven wisselen we daarom graag af met vakantiereizen. In het verleden konden we onze reislust zelfs combineren met een verblijf van 3 jaar in Indonesie; daar was ik docent aan een opleiding voor predikanten. Zo woonde we enkele jaren als gezin in de tropen! Toch vragen onze jongens steeds meer naar een rustige vakantie waarin ze lekker kunnen luieren, logeren, fietsen en gamen.

   In de komende jaren hebben we ons voorgenomen daarom vaker in Nederland/Belgie te blijven. In de spaarzame vrije tijd luister ik graag naar klassieke muziek, (renaissance), orgelconcerten, maar ook moderne muziek klink vanuit de studeerkamer. We genieten van een heerlijk terrasje en een Belgisch biertje. In het verleden bewoonde we de pastorie gastvrij als het huis (thuis) van de gemeente. We maken er een gewoonte van mensen te verwelkomen en tijd te nemen voor een onverwachts bezoekje. Ook in Roeselare willen we een huis bewonen waar een ruime ingang is en deuren die altijd open staan.

 

     We zien erg uit naar onze overkomst, al is het alleen al om de geweldige en omvangrijke operatie die ermee samengaat; verhuizen is een zware taak! Op dit moment probeert het bestuur van de Geuzentempel, in samenwerking met de kerkenraad en in overleg met stadsbestuur de woning gereed te maken en de verhuizing mogelijk te maken. Bovenal zien we uit naar het bereiken van de bestemming die we van God gekregen hebben.

  

Veel dank

 

   Telkens opnieuw werd ons op het hart gedrukt dat de gemeente gebeden heeft en bidden zal voor onze komst. We hebben met elkaar meegeleefd en contact onderhouden. We willen u hartelijk danken voor alle inzet en betrokkenheid.

 

     Met dank aan de Heere, Hij heeft ons tot zover willen brengen.

 

Familie Van Bruggen

 

09:49 Gepost door Rony in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |