10-01-17

Kerkelijk jaar

Kerkelijk jaar

Op 27 november is het nieuwe kerkelijk jaar begonnen. In de jaarcyclus gaan we van het ene hoogfeest naar het andere. Dat is zichtbaar aan de kleur van het antependium (het kleed) over de tafel en de kleur van de stola die de voorganger draagt. Het gebruik van kleuren in de eredienst is volgens historici al tien eeuwen oud. Dit gebruik, zo hebt u wel gezien, is ook in ‘de Geuzentempel’ weer ingevoerd.

Kleuren gebruiken in de kerk is mooi, maar wat betekenen die kleuren? We zetten het hieronder nog eens op een rijtje in de hoop dat de kleuren zeggingskracht krijgen en ons meenemen van het ene heilsfeit dat we vieren naar het andere.

Advent

Het kerkelijk jaar begint met de vier weken van Advent. Advent betekent ‘komst’. Het duidt op het verlangen naar de komst van Christus en zijn rijk, een verlangen dat doorklinkt in de erediensten. De liturgische kleur in deze weken is paars. Paars vanwege het karakter van deze tijd, een tijd van bezinning, inkeer, berouw en boete. Het is de tijd waarin we zingen: ‘Hoe zal ik U ontvangen, hoe wilt Gij zijn ontmoet?’

Kerst

Kerstfeest wordt gevierd in de christelijke kerk sinds de vierde eeuw. Het heidense Natalis Invicti Solis, zonnewendefeest werd toen als het ware gekerstend, voortaan zou het zijn: het geboortefeest van Jezus die het Licht is voor de wereld, de Zon der gerechtigheid. De kleur die daarbij hoort is de kleur van licht en vreugde: wit. Deze kleur blijft tot en met de eerste zondag na Epifanie.

Epifanie

Het woord Epifanie is voortgekomen uit de kerkelijke term ‘epiphania’ (Latijn) ontleend aan het Grieks ‘epiphaneia’, dat betekent ‘verschijnen’ of ‘aan het licht brengen/openbaren’. Met Epifanie gaat het om het verschijnen van onze Heiland.

Vanouds vierde een groot deel van de kerk op 6 januari de geboorte van Christus – en nog zijn er christenen (o.a. in de Russisch Orthodoxe kerk) die dat op die datum doen. In de meeste westerse kerken wordt Epifanie gevierd aan het begin van het kalenderjaar en gaat het in de Evangelielezing over de komst van wijzen uit het Oosten of de doop van Jezus in de Jordaan of over het eerste wonder dat Jezus deed in Kana.  

Na Epifanie komt de groene kleur weer in de kerk. Groen is de kleur van groei en hoop. Het Evangelie van Jezus’ komen in de wereld is bron van leven, hoop en groei.

Veertigdagentijd

Opnieuw komt de kleur paars in de kerk: de kleur van inkeer en boete. Dat is de tijd voor Pasen. Die tijd begint met Aswoensdag, genoemd naar de as van de verbrande palmtakken van de Palmzondag van het vorige jaar. In de Rooms Katholieke kerk (en tegenwoordig ook wel in protestantse kerken) krijgen gelovigen dan een kruisje op het voorhoofd een breekt een tijd aan van vasten/versobering.

In de Reformatorische traditie wordt deze tijd voor Pasen ook wel aangeduid als de Lijdenstijd. Een tijd van zeven weken waarin –evenals in de katholieke traditie- het lijden en sterven van Christus wordt verkondigd, bezongen en roept tot inkeer en bezinning.

De Stille week

De week die begint met Palmzondag, wordt genoemd: de Stille week voor Pasen. Aan de vooravond van zijn dood vierde Jezus met zijn leerlingen de maaltijd die de Exodus, de Uittocht uit Egypte gedenkt. Gaandeweg krijgt deze Maaltijd een nieuwe betekenis als Jezus het brood en de beker neemt en hen daarmee bepaalt bij zijn lichaam en bloed, zijn leven dat Hij zal geven tot vergeving van zonden. Met deze instelling van het Avondmaal, op donderdagavond beginnen de dagen van Pasen, die omvatten: de Witte Donderdag, de Goede Vrijdag, de Stille Zaterdag en het hoogfeest van Pasen.

 Pasen

Met Pasen verandert de kleur in de kerk in wit. We groeten elkaar met de aloude Paasgroet: De Heer is waarlijk opgestaan, de Heer is verrezen. We horen en zingen van Jezus’ overwinning op zonde en dood, een grote vreugde waarin alles gelovigen mogen delen.

Hemelvaart

Na Pasen blijft het wit van de vreugde nog wekenlang in de kerk. Op de 40ste dag na Pasen vieren we Hemelvaartsdag. Zoals Israël 40 jaar na Pascha het beloofde land binnentrok, zo trekt Jezus de veertigste dag na zijn uittocht uit de dood vanaf de Olijfberg de hemelse heerlijkheid binnen. Een wolk (beeld van de ‘Sjekina’, luister van God) onttrekt Hem aan de ogen van zijn leerlingen.

Nog steeds blijft de kleur wit. Ook op de zondag die volgt, die genoemd wordt weeskind-zondag, of weeszondag. Zo genoemd vanwege de belofte van Jezus voor zijn hemelvaart: Ik zal jullie niet als wezen achterlaten. Hij zou de trooster, de Heilige Geest, zenden.

Pinksteren

De Heilige Geest komt met Pinksteren, 50 dagen na Pasen. De kleur in de kerk is dan rood, de kleur van vuur, de vlam van de Geest. Uit alle windstreken zijn pelgrims bijeen in Jeruzalem om daar het grote oogstfeest, Sjavoet, te vieren. Het feest doet bovendien denken aan de wetgeving op de berg Sinaï. Juist op dit feest zendt God de Heilige Geest. Er is een geweldige wind en tongen van vuur en ieder hoort in zijn eigen taal het Evangelie van de Opgestane Heer. Duizenden mensen komen tot bekering en laten zich dopen.

Trinitatis

De zondag na Pinksteren wordt de kleur wit. Het is het feest van de Drie-eenheid, waarop Vader, Zoon en Heilige Geest worden geëerd vanwege Gods grote daden. Na Trinitatis gaan we de zgn. ‘feestloze’ tijd in. De kleur is dan groen, teken van de grote zomer die komen zal.

Het nieuwe kerkelijk jaar, 2016-2017 is nu begonnen. Laat onze bede zijn dat we gedurende het jaar het Evangelie in- en uitademen, sterker nog: dat het Evangelie ons hele leven doortrekt en kleur geeft. De kleur van Hem die een ieder aanspreekt en roept: Kom, volg Mij!

Ds. Elly Bouman

13:20 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-12-16

WELKOM DS. ELLY BOUMAN

361-kerst-achtergrond-rood.jpg

Terugblik op de

verbintenisdienst

Met dankbaarheid kijk ik terug op de dienst van 25 september jl. waarin ik als predikant werd verbonden aan de Protestantse kerk van Roeselare. In een volle ‘Geuzentempel’ klonken Woord, lied en gebed tot eer van God. Hij is het die ons leven leidt die Zijn gemeente niet loslaat en ook mijn weg leidde van twee kleine dorpsgemeenten in Zeeland, Nederland naar de stad Roeselare in België.

Ds. Van der Sar uit Brugge, die de gemeente in de vacante periode heeft begeleid, leidde de dienst van verbintenis. Bemoedigd door woorden van zegen, ook van aanwezige collega’s mocht ik hier beginnen. Vanuit Psalm 121 en Filippenzen 4:4-7 zijn we op weg gegaan. Die Psalm als reislied om samen als gemeente en voorganger op te trekken niet wetend wat te wachten staat. 'Bergen... waar komt mijn hulp vandaan?'

Het antwoord komt van de andere zijde, als het ware vanuit de tempel waarnaar de dichter onderweg is: Mijn hulp is van de HERE die hemel en aarde gemaakt heeft.  Die Heer gaat mee, als een schaduw aan onze rechterhand. Hij is het die in ons bestaan gekomen is in Zijn Zoon, Jezus Christus, onze Redder en Heer. Laat Hij, zegt Paulus, onze vreugde zijn en blijven. Dan hoeven we niet bezorgd te zijn maar mogen we alles met bidden en smeken onder dankzegging bij Hem bekend maken; alles open leggen voor Hem, dan kan Hij in en door ons Zijn wil en plan  uitwerken.  Na de dienst werden goede woorden van welkom gesproken door de voorzitter van de Synodale Raad, ds. S. Fuite, door consulent ds. F. van de Sar, door dr. R. Liagre namens district Oost-West Vlaanderen, de kinderen van de nevendienst stelden zich voor met de betekenis van hun naam,  mw. Frieda van Hal sprak namens de kerkenraad en uiteraard pasten daarna woorden van dank van de zijde van de nieuwe predikant. 
 
Na de dienst was er tijd en gelegenheid voor onderlinge ontmoeting, begroeting en gesprek. Bovendien stonden in de keuken heerlijke gerechten te wachten waar velen van genoten. Het heeft me bijzonder bemoedigd zoveel mensen te ontmoeten, uit alle hoeken van de kerk. Het stemt dankbaar dat er ook met de Rooms Katholieke kerk goede contacten zijn en dat deken De Smedt aanwezig was. De aanwezigheid van velen, ook uit vorige gemeenten, vrienden en familie heeft me goed gedaan. Dank aan allen en bovenal dank aan God, want Hij is –met Psalm 100 gezegd- overstelpend goed!                                                                                                      

                                                                                                                                                 Ds. Elly Bouman

 

Beste gemeenteleden,
 
De grote stap naar Roeselare is gezet. Op 15 september stond de verhuiswagen voor in Nieuw- en Sint Joosland en nog diezelfde dag werd alles uitgeladen aan de Adriaen Willaertstraat in Roeselare in een schoon huis – dank aan alle dames en heren die daarvoor hebben gezorgd!!
 
In deze paar zinnen zit een wereld van allerlei ervaringen. Overtuigd dat God me geroepen heeft naar de plek waar ik nu ben heb ik afscheid genomen van Nieuw- en Sint Joosland en Ritthem. Twee Protestantse gemeenten waar ik 8 jaar lang dienstbaar mocht zijn. Waar een sterke geloofsverbondenheid is gegroeid. Waar ik in de kerkenraad zei: ‘het voelt als losgescheurd worden.’  Intussen hoor ik uit de gemeenten daar goede berichten. Dat stemt me dankbaar en geeft moed om me te geven in de gemeente hier.  Het huis aan de Adriaen Willaertstraat is intussen geworden tot een goede plek, om te wonen, werken en ontspannen en de poes, meeverhuisd uit Nederland, heeft het helemaal naar zijn zin. 
 
Vanaf 25 september ben ik nu verbonden aan ‘de Geuzentempel’ en probeer ik mijn weg te vinden in Roeselare, in West-Vlaanderen en in de diverse geledingen van de kerk. Het was me al bekend: de Geuzentempel is een veelkleurige gemeente. Daar begin ik steeds meer van te ontdekken en dan bedoel ik zeker niet alleen in huidskleur, maar vooral ook in levens- en geloofservaringen. Zoals ik ook al in de Geuzenbrief heb geschreven wil ik de eerste maanden tijd uit trekken om u en jou maar ook de omgeving, andere gemeenten en de verhoudingen binnen de VPKB en de samenleving een beetje te leren kennen. 
 
Bij dat alles hoop ik dat de wekelijkse erediensten voor iedereen, van de jongste tot de oudste, een oase zullen zijn om op te ademen in de kracht en genade van onze Heer. Ik doe dan ook een hartelijke oproep aan allen om er te zijn op zondagmorgen! Samen de lofzang gaande houden, samen delen wat God ons in Zijn Woord toevertrouwt. Als gemeente en individu worden we, als we echt luisteren, gevormd door dat levende Woord en zijn we (zoals Jezus zelf zegt) licht en zout in de samenleving. 
Samen zijn we gemeente van Christus, op allerlei manieren mogen we dat ervaren en elkaar daarin bemoedigen, dat geldt niet alleen de zondagse erediensten maar ook de ontmoetingsmomenten met de kinderen in de kindernevendienst en met tieners en jongeren door de week. Vergeten we daarbij ook niet de seniorenmiddagen, de Bijbelstudie, het gebedsuur en de zomaar spontane ontmoetingen met deze of gene.  Graag deel ik met u een lied1 als gebed voor ons gemeente-zijn:
 


God, schenk ons de kracht dicht bij U te blijven, dan zal ons geen macht uit elkander drijven. Zijn wij in U een, samen op uw wegen dan wordt ons tot zegen lachen en geween.
 
Niemand kan alleen, Heer, uw zegen dragen; zegen drijft ons heen naar wie vrede vragen. Wat Gij schenkt wordt meer naar gelang wij delen, horen, helpen, helen, - vruchtbaar in de Heer.
 
Vrede, vrede laat Gij in onze handen, dat wij die als zaad dragen door de landen, zaaiend dag aan dag, zaaiend in den brede, totdat in uw vrede ons hart rusten mag.
 
God, schenk ons de kracht dicht bij U te blijven, dan zal ons geen macht uit elkander drijven. Zijn wij in U een, samen op uw wegen dan wordt ons tot zegen lachen en geween.
 
Allen een hartelijke groet, God zij met u/jou! 
 
 
 
                                                             1 Uit: Liedboek. Zingen en bidden in huis en kerk, Zoetermeer 2013 Tekst en melodie van Dieter Trautwein – ‘Komm, Herr, segne uns’ Vertaling Ad den Besten

 

13:10 Gepost door Rony in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: diensten |  Facebook |

03-02-16

VASTEN

Vasten

Joel 2;12 “Ook nu echter, spreekt de Heere, bekeer u tot Mij met heel uw hart, namelijk met vasten, met geween en met rouwklacht.

Vasten als chantage

We moeten er niet veel van hebben; vasten. Zeker als protestanten zijn we afkerig tegen deze vorm van zelfredzaamheid. Tenminste zo is dat te zien! We kennen vanuit het verleden het vasten als een vorm van verdiensten. Door vasten dwingen we een bepaalde behandeling af. In de gevangenissen kennen we de hongerstaking als gedetineerden zich onrechtvaardig of inhumaan behandeld voelen. Het is dan vooral de directie die zich onder druk voelt staan, met als gevolg dat zij in sommige gevallen aan de wensen van de gedetineerden voldoen. Vasten of hongerstaking levert in dat geval wat op. Maar dat is niet de vorm van vasten die Joel hier bedoeld en op meer plaatsen in de bijbel genoemd wordt.

Vasten als bekering

Bekering en vasten wordt door God in een adem genoemd. Het is hetzelfde! Bekering is een vorm van terugkeer tot God in ootmoedigheid, nederigheid en afhankelijkheid. Het is een oprecht berouw hebben over gedane zonden en ongerechtigheden. Wie deze vorm van bekering ervaart zal het verlangen hebben om tot zuiverheid te komen, in reinheid met God, zichzelf en andere mensen. Niet zelden gaat oprechte bekering samen met verlegenheid, schaamte en een traantje over wat is misgegaan. Bekering in die vorm is niet negatief of deprimerend maar verblijdend; immers een mens keert zich weer opnieuw tot God. Denk maar aan de wachtende vader en zijn verloren zoon. Vader was blij en gaf opdracht een feest te maken.

Vasten als feest

Vreemd genoeg vieren de mensen in deze dagen groot feest, alom in de wereld! Muziek, uitgaan, eten en veel drinken. Vrolijk zijn! De daarop volgende periode van de vastenmaand wordt elke vorm van vreugde en genot uitgesteld. Blijkbaar gaat dat niet samen; vasten en feestvreugde! Maar dat is niet volgens de bijbel! Juist omdat God in het vasten de bekering heeft gegeven; de terugkeer! Daarom mogen wij het vasten kennen als een belofte; en in de belofte ligt vreugde. Vasten wordt een feest.

Vasten als lijnen

Wie kent ze niet; de vele dames en enkele heren die wel een paar kilo minder willen of moeten. De commercie brengt een veelheid van afslankproducten, shakes en bars op de markt; het een nog meer belovend dan het ander. De slanke modellen op de verpakking, de brede torso’s en strakke buiken doen ons wegdromen bij het heerlijke vooruitzicht. Vasten en lijnen in combinatie met fitness geeft het perfecte resultaat waar we alles voor over hebben.

Vasten als overgave

Het bijbelse gegeven bij vasten is overgave. Het is opnieuw ontdekken dat God goed is en vol vergeving. Het is verwondering om de grootheid van Zijn genade. Daar verlangt een mens naartoe terug te keren. Geloof leidt ons op die weg. Geen angst of vrees maar vertrouwen op de belofte die Hij doet. Jezelf aan Hem geven en komen zoals je bent, biddend en wachtend op Zijn verlossing.

Kruis en belofte

Vasten en het kruis liggen heel dicht bij elkaar; askruisje!! Wie dicht bij de stervende Christus komt en de stem van God hoort zeggen; Zo groot is Mijn liefde voor jou, dat Ik mijn Enig Geboren Zoon gegeven heb…. Die mens hoort de oude belofte aan Israel en de volken weerklinken. God wendt zich van deze wereld niet af maar komt haar dichterbij en strekt Zijn hand naar haar uit. Zodat elke mens in nood en angst weer kracht ontvangt en wordt opgewekt om nieuwe stappen te zetten. Vasten is een beetje minder doen; je aandacht op God richten en zoveel als mogelijk al het andere wegdoen. Het is als de verloren zoon; niets meer overhouden dan het verlangen naar God en je tot Hem keren. Veel van dat vasten is verdwenen in onze samenleving, helaas ook bij ons protestanten. Let wel; het blijft een bijbels gegeven! Maar niet als dwang, vormelijkheid of verdiensten, liever als toenadering, overgave en bekering. Om de belofte dat na kruis de opstanding volgt, na duisternis het licht zal schijnen en na regen de zonneschijn komt.

Deze lijdensweken brengen ons dicht bij Christus van Wie wij getuigen en belijden dat Hij de overwinnaar is, die leeft en regeert; Zijn belofte wijkt niet, Zijn woord zal altijd vast staan.

 

Onze zieken

In de afgelopen periode zijn enkele van onze gemeenteleden in en uit het ziekenhuis geweest. Bij het schrijven van de kerkbode verblijven twee gemeenteleden op de Paaz-afdeling van het Stedelijk ziekenhuis voor herstel van een depressie. We bidden en hopen dat zij in deze en aanstaande tijd zullen bemerken dat de Here ons telkens nieuwe wegen toont om te gaan. Hij houdt zijn kinderen niet in de duisternis maar Hij wil ze nog trekken in het wonderbaar licht van Christus. We wensen hen een goed herstel toe.

Met grote zorg maar met groot geloof werd Martyn opgenomen in het ziekenhuis. In de afgelopen periode werden diverse onderzoeken gedaan na aanleiding van enkele klachten. Het resultaat van het onderzoek was schokkend; inmiddels is onze ouderling geopereerd en bij voldoende herstel zal begonnen worden aan een combinatie van chemotherapie en bestraling. De dokters zijn gelukkig niet somber gestemd, maar wie zijn zij? De Here weet alle dingen en leidt ze ten goede. Zo weet en gelooft Martyn dat de handen van doktoren instrumenten worden in de handen van God. Omdat prognoses snel kunnen wisselen kan deze kerkbode niet geheel update zijn en verwijzen we u naar de nieuwsbrief voor de laatste ontwikkelingen. We zijn als gemeente biddend rond Martyn en Marijke en wensen hen veel sterkte samen met de kinderen en klein-kinderen. We hopen op een goed herstel!

 

Vertrek dominee

Op D.V. zondag 6 maart om 15.00 uur zal de afscheidsdienst plaatsvinden van dominee van Bruggen. Die dag zal er (begrijpelijk) geen dienst zijn om 10.00 uur. Na de dienst is iedereen uitgenodigd dominee, mevrouw en de kinderen persoonlijke te groeten. Deze receptie is informeel en daarbij zullen naast koffie en een drankje ook onze bekende culturele lekkernijen worden gepresenteerd.

 

Beroepingswerk

De werkgroep heeft in de afgelopen periode veel overleg gehad, samen en met kandidaat predikanten voor onze gemeente. Daaruit werden twee kandidaten die bijzonder geschikt zouden kunnen zijn voor onze gemeente en die bereid waren met de werkgroep in gesprek te gaan over de wegen die mogelijk gegaan konden en mochten worden. Telkens waren we hierin ook biddend actief in het geloof dat de Heer der Kerk zijn kudde leidt en een herder zal geven.

Inmiddels zijn de kandidaten geïntroduceerd en kon de gemeente kennismaken. (Bij het schrijven van de kerkbode zien we daar nog naar uit!) Op zondag 14 februari mag de gemeente zich uitspreken over het voorstel van de werkgroep en zal de stemming plaatsvinden. In gevolg van die stemming en bij positief resultaat zal de kerkenraad de kandidaat-predikant voorstellen aan de Commissie Ambten en de Synodale Raad te Brussel met het verzoek de kandidaat-predikant beroepbaar te stellen. Daaropvolgend zal de kerkenraad –volledig naar de verwachting- het beroep uitbrengen. Daarna zal de komst van de nieuwe dominee niet lang meer op zich laten wachten.

Tot nu toe kon overlegd worden met stadsbestuur de woning aan de Adriaen Willaertstraat  voorlopig aan te houden en de huur door te betalen. Daarvoor zijn we het stadsbestuur zeer erkentelijk. In het meest gunstige geval zal dus de verhuis weinig problemen gaan opleveren.

 

Bijbelstudie

Al enkele keren konden we de Bijbelstudie op woensdagavond combineren met de groep van Wevelgem. We hebben aansluiting gezocht bij elkaar om de kleine kring van belangstellenden een beetje groter te maken. Het resultaat zijn aangename en leerzame avonden waar we eerst nog wat moesten wennen, maar nu reeds meer vertrouwd met elkaar kunnen spreken. Bij de laatste Bijbelkring met ds. zullen we overleggen op welke wijze we de kring voortzetten en wie daarin een taak kan hebben.

 

VZW

Frieda van Hal heeft in de laatste weken diverse mensen aangesproken en werd zelf enkele keren benaderd voor de bijdrage aan de VZW en het lidmaatschap. Zoals u weet vervuld de VZW een belangrijke taak in onze diaconale roeping binnen en buiten ons kerkelijk leven. De VZW is geroepen met de bescheiden middelen die haar zijn toevertrouwd om te zien naar de noord van de naaste medemens. Dat doet de VZW door bijdragen aan landelijke projecten en lokale initiatieven. Bijvoorbeeld de hulp aan Sierra Leone, Ik Help een Kind, De Graancircel en stille hulp in onze eigen gemeente. Daarnaast probeert de VZW in kleine en grotere daden financieel bij te dragen aan onze kerk en de verschillende activiteiten. Uw bijdrage wordt goed besteed en draagt bij aan de opdracht die wij samen van Christuswege hebben ontvangen.

 

Kindernevendienst

In de komende tijd zal Jose enkele vrouwen en (jonge)mannen samen roepen om een rooster op te stellen voor de Kindernevendienst. Het is zeker de bedoeling dat in de –hopelijk niet lange- vakaturetijd het werk voor en onder de kinderen doorgang gaat vinden. Jose zal een rooster opstellen en daarbij het materiaal voegen zodat de voorbereiding voor de vrijwilligers niet te zwaar zal zijn. Ook vanuit Brussel zal de Jeugdwerker Maria Euwema proberen enige toerusting en ondersteuning te geven.

 

Kerkbode en Rony

Al lange tijd heeft onze goede broeder Rony Boonen aangegeven graag te stoppen met de uitgave van de kerkbode. Maar zelfs bij zij schriftelijke opzegging konden we hem overhalen toch nog enkele keren het kerkblad te verzorgen. Deze keer en de volgende keer zullen nog de werktafel van Rony passeren; maar daarna is het gedaan! De kerkenraad heeft daar alle begrip voor en wil ook niet verder in verlegeenheid brengen en de keuze in deze respecteren. Langs deze weg willen we Rony veel danken voor de vele jaren waarin hij zijn kostbare tijd heeft willen geven aan dit stukje kerkenwerk. Rony heeft telkens een deftig en verzorgd kerkblad willen afleveren waarin naast het nieuws van onze gemeente ook evenwichtige informatie gegeven werd over kerk en samenleving. We konden daarin de liefde ontdekken die Rony heeft voor het joodse volk en het land Israel. Hij liet soms een doorkijkje zien naar de actualiteit van onze maatschappij en de wijze lessen die het verleden ons leert over rassendiscriminatie en minderheden vervolging. We kennen Rony ook in zijn toewijding aan de kerk en de zorg over haar toekomst; kortom een wijze en betrokken mens die de weg van G’d met overtuiging en liefde wil gaan. We wensen hem en zijn vrouw G’ds zegen en nabijheid op de mooie plaatsen waar hij komt, waartoe hij reist en de stille rust vindt voor zijn geloof. We danken hem voor de inzet en overgave waarmee hij het werk voor onze gemeente heeft gedaan.

We hebben –zolang we nog geen ds. hebben- Frieda bereid gevonden de verzorging van het kerkblad over te nemen, de copij te verzamelen en met hulp van mensen dichtbij er een mooi boekje van te maken.

Laatste kerkbode vanuit de pastorie

…. tja; het is niet anders. Wie “A” zegt moet ook “B” zeggen. Zo klinkt het in Holland als je merkt dat de laatste stapjes best zwaar en lastig zijn. We hebben lang uitgesteld maar bij het schrijven van de kerkbode zijn de eerste dozen aangekomen op de pastorie. 1 maart staat de verhuizer voor de deur en binnen enkele uren zullen zij het huis leeghalen. Enige selectie van wat mee moet, opgeslagen of weggedaan zullen we wel moeten doen. De jongens zullen hun laatste week op school ingaan en familie en vrienden worden voor de laatste keer bezocht…

“A” hebben we inmiddels gezegd en gedaan…. Maar “B” lukt niet zo gemakkelijk!

De pen van het kerkblad draag ik over aan Harry en Frieda, heel wat zielsroerselen heb ik u toevertrouwd; toch waren het woorden op papier niet meer! Het woord van God is niet geschreven op papier, maar lezen zij in het hart. Gods woord bestaat in eeuwigheid, mensenwoorden verdwijnen in de papierbak, worden versnippert en gaan voorbij. Voorgangers gaan voorbij, maar Christus blijft; gisteren, vandaag en morgen altijd dezelfde, in liefde en genade!

 

09:54 Gepost door Rony | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende